şair

en kötü şiiri hayatı olan duygu hamalı. işin kötü yanı şairlik bir meslekten ziyade doğuştan gelen bir ruh sakatlığıdır, keşke ben de yazdığım her şeyi okutsam diyen ergenler gibi düşünemez şairler, keşke insanı insanlığından utandıracak şeyleri yaşamasam derler.

entryden örneksiz anlamayan okurlara sezai karakoç'un pingpong masasının hikayesi tavsiye edilir.

http://hurarsiv.hurriyet....0696&tarih=2006-11-12

şair değilim ki şiir yazayım
ressam değilim ki gökyüzünü boyayım
onursuz değilim ki yanında kalayım
elveda...

bunun gibi eserler yazan insanlar.

halk ozanının bağlamanın teline vurur gibi; efkarında kalbe vurduğu zamanlarda gönülden akıp giden sözlere tercüman olan kimse.

şiir yazan kimse.

zihnin ve duygusallığın sonsuzluğunda bitmeyecek ve farklı türlerle, kafiyeli bir şekilde duyguların yazıya dökülmesidir. (bkz: adı üstünde) *

40 dk lığına şairim bu gece..

kitaplara bedel cümlelerim var
kaybolup gidiyorlar gün içinde
asla kuramayacağım cümleler
ölecekler benimle birlikte
--
iç huzuru bir başarı hikayesi midir?
anlamayan kulaklara cızırtı olabilmek,
anlayanlara ulaşamayıp onlara inanmak,
bu kaybetmişlik de bir başarı hikayesidir.
--
bir kaç fiyakalı yazar ismi öğrenerek,
kitapları raflara dizip cümleleri ezberlemek,
kendini eksen alıp ötekini kötülemek,
bu yeterli değil fazlasını yapman gerek.
--
ağmadır görmez naçar halini
işitir lakin duymaz kulakları
bilinmez esbab-ı mucibesi
deryaları kurutur çatal dili

sıfatında yoktur meymenet
kalıpta bulamazsın haysiyet
sorma ona ahvalını halini
deryaları kurutur çatal dili

bin musibet bir nasihate
bir tel sigara ömür sıhate
çatık kaşlar tebessümlere
yeğ tutulur günün birinde
--

çok küçükken çok salak
çok sevgi dolu ve salak
hakir görülen itilen kakılan
bir o kadar salak bir çocukken
artık isyan ettim ve ittim
bana atılanları ittim örseledim
teptim tepikledim çocuktum
salaktım sevilmiyordum
içimdekileri törpüledim
kimseyi çevremde istemedim
tepeme üşüştüler git dedim
gitmeyenleri ittim örseledim
ninja kaplumbağaları hep sevdim
aptal kutusundan aptal bir hediye
--

ilk yazdığım dörtlüğün ardından tam kırk dakika geçmiş.
kırk dakikalığına şairim bu gece ve endişelenmeyin,
henüz kafayı yemedim bıktınız biliyorum bu seslerden,
bu yüzden sanırım, en azından bugünlük mesai bitti.

duygularını kağıda aktarmasa da şairdir. kalemini kırsa da şairdir.

duygularını kağıda aktarabilen kişidir.

sadece karanlıkta görebilenler için karanlığa gökkuşağı çizebilendir.

bu da olabilir :

https://twitter.com/psikopoet28

Yüzyılın Romancısı Rafet Elçi`nin ilgi ile okuduğum kitabı.

Edebiyat akımlarından en sonuncusu serbest şiir akımı iyiden iyiye özgürlükçü şiir ve şâir kavramına kavuşmuştur.

bu olaya kendi tanımımı getiriyorum. doğru mu yanlış mı bilmiyorum.

---
şair: günümüzde bir insan hissetmediği duyguları ne zaman yazabilir duruma geldiyse, o zaman şair olabilmiş demektir.
---

çünkü günümüzde gördüğümüz her şey aslında gördüğümüzden farklıdır ve insanlar saçma sapan bir bilgi yığını, anlam karmaşası, zorunluluklar etrafında yaşamlarını sürdürmek durumundalar.

bu aptal durumdan kaçmak tek şekilde mümkündür, dağlara çıkmaktır.

insanlar tek bir odağın sözlerini kendi dillerinde duyabilir, sunulduğu hâliyle kavrayabilir durumdalar.

biraz düşünüldüğünde şaşırtan, bir o kadar da 'hadi len ordan' dedirten sonuçlarla karşılaşıyoruz.

işte bu yüzden günümüz şairleri, aslında hissetmedikleri, hissettiklerini zannettikleri şeyleri yazarak şair olmuşlardır. insanlar hissettiklerini zannettikleri duygularla yaşayıp, bir çoğu ölüm kavramını dahi düşünemeden hayatlarını noktalamışlardır, noktalayacaklardır.

fırsat mı yoktu? belki. kader mi denir? bilmiyorum. değişimin ne kadarı elimizde? bilmiyorum. sonumuzu etkiler mi? bilmiyorum.

hadi size iyi eğlenceler. umursamaz yaşamımda bana da iyi eğlenceler. yazmaya devam.

şiir yazma tutkusu olan kişidir. ilk başlarda kötü yazsa bile şair kişi bu şiir tutkusuyla şiir yazmayı öğrenir ve bu tutkusuyla diğer şiir yazan kişilerden ayrılır. zamanla kelimelerle oynamayı öğrenir, kelimeleri elinde iyice eriterek onlara istediği şekli vermesini öğrenir. bu da başta dediğim gibi çok şiir yazmakla mümkün, çok şiir yazmak da şiir tutkusuyla.

hislerini ve fikirlerini herkesten farkı dile getiren insandır.

(bkz: serbest şiir)
(bkz: ölçülü şiir)

sadece kafiye uydurmak ya da hece saymak olmayan hatta yaygın görüşün aksine illa yetenek gerektirmeyen uzmanlıktır. Asıl mesele hissedebilecek bir kalp, düşünebilecek bir beyin ve dağarcık ve konuşabilecek bir kalem sahibi olmaktır.

Varsın seni ömrünce azabın kolu sarsın,
Şair! Sen üzüldükçe ve öldükçe yaşarsın!
Faruk Nafiz ÇAMLIBEL

düşündüklerini her zaman en iyi şekilde anlatmaktan kaçınan insandır. insan olmama ihtimali de var tabi.

varlığı ve hisleri imgesel boyutta ele alabilen insanlardır. biraz anormallik gerektirir, akıllı adam işi değildir.

Kelimeleri kendine has tarzıyla dans ettiren adam. Şair olmak için şiir yazmak yeterli değildir kelimeleri duymayı öğrenmek gerekir yoksa bizim ülkemizde şiir yazan çok insan vardır (bkz: postadaki şiirler).

Günlük yerine şiir tutan; özneyi, yüklemi, tümleci unutan; zaman zaman hayranlıkla yazdıklarını okutan kalemiyle
ortaya koydukları yeni ya da saklı hikayeler bütününe sahip olan kimse. Karşılama adlı şiiri severim mesela.

Der ki : öldüremedim
göğsümde uyuttum seni
bir gece daha misafir
adını dilimden
düşüremedim
diye
tetik düşüremedi
eşgalini verdiğim kiralık katiller.
Servet Afşar.

şairin ukalası olur, nevrotiği olur, obsesifi olur, cimrisi olur, titizi olur, komplekslisi olur, terbiyesizi olur, vatan haini olur, vesairesi olur.

ama dünya nın neresine giderseniz gidin aptal bir şairle karşılaşamazsınız.
çünkü kelimenin gerçek gücüne ancak zeki insanlar sahip olabilir, ve tabi onla başa çıkabilirler.

şairlik boş insanın, sıradan insanın harcı değildir.

anlamın kulağını sol cebinde saklayan el.

sükut madenlerinde sözü ile pahasız kişi.

anlatılmaz yaşanır.