bugün

bir nazım hikmet şiiri:

Kapımın önünde üç selvi vardı.
Üç selvi.


Selviler rüzgarda sallanırlardı.
Üç selvi.


Kökleri yerde, başları yıldızlarda
üç selvi.


Selviler sallanırlardı rüzgarda.
Üç selvi.


Bir gece düşman bastı evi.
Üç selvi.


Yatağımda öldürüldüm ben.
Üç selvi.


Kesildi selviler köklerinden.
Üç selvi.


Artık ne kökleri yerde, başları yıldızlarda
üç selvi.


Selviler sallanmıyorlar rüzgarda.
Üç selvi.


Mermer bir ocakta parçalanmış yatıyor
üç selvi.


Kanlı bir baltayı aydınlatıyor
üç selvi.
fazıl say nazım hikmet oratoryosu'ndan yusuf, hüseyin ve deniz'in ölümsüz devrim aşkına ithafen:

http://www.facebook.com/v...677709489334&comments
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com