çocukluk işte

1. geçmişte yaşanmış olayların, genelde komik ya da kısmen utanç verici olması durumunda, anlatılmasından hemen sonra eklenen sözdür. bir nevi savunma sözüdür.

örneğin;

- hiç sigara içtin mi abi sen?
- bi' akşam annem bizi babamla maç izleyelim diye evde bırakıp komşuya gitmiş. babamın sigarası da sehpanın üzerinde duruyor. hemen içinden bi' dal aldım babam tuvalete gider gitmez. koşa koşa çekmeceme attım odama gidip, hemen geri döndüm babam çıkana kadar salona. ertesi gün sokağa çıktık, emrelerin evin önündeyiz. mahalleden arkadaşlarla maç yapacağız. cebimden o dal sigarayı çıkardım, bizim emre de gitti kibrit aldı geldi. yaktım güzelce. daha hiç sigara ağzımıza koymamışız nasıl yandığını da bilmiyoruz tabi. çekmedim içime, yanmıyor, emre "çek içine yanmaz öyle der hep babam" dedi. çektim... beni bir aldı öksürük... akşama kadar öksürdüm, tiksindim... hey gidi... çocukluk işte...

2. ailelerin çocuklarının yaptıklarını savunmak için kullandıkları sözdür.

örneğin;

misafir gelmiş evinize, gidiyorlar. yolcu ediyorsunuz ve sizin ufaklık birden şakıyıveriyor son derece sevimli ve gülümseyerek;

- güle güle gidin, bi' daha bizi rahatsız etmeyin!

misafirler oldukları gibi kalıyorlar, yalandan gülümseyerek "ay canım" falan diyorlar, ve işte anneniz son derece sevimli görünmeye çalışarak;

- ehehe! çocukluk işte!

hıı pışık dediğimizde laf soktuğumuzu, hey bebek külotun ne renk diyince çekici olduğumuzu düşünürdük. ( hoş hiç külotun ne renk demedim ama )