zeynep yoksa sen

bütün bir günün yorgunluğu senin ellerinde son bulur
ışıksız bir odada sesini duyar gibiyim, zeynep yoksa sen!
tarifsiz aşklar senin gözlerinde can bulur
evsiz kaldım ve sokaktayım, zeynepyoksa sen!

tek bir kibritim kaldı, cesaretim yok yakmaya
git gide ölüyorum farkında mısın, zeynep yoksa sen!
artık bir tek sen kaldın içimde ama dermanım yok ki sarmaya
yalın ayak yürüdüm doğduğun o yolları, zeynep yoksa sen!

gelecekteki o kız çocuğu, ki tanışacaksın vakti gelince
benim de bir parçam olmalıydı, zeynepyoksa sen!
olamaz ki bu bir kayıp, onu da hissedeceğim ince ince
düşüp yaralanır diye gözlerim onu arayacak, zeynep yoksa sen!

sen bütün mutluluğu kendinden ibaret olan kadın, ne anlarsın sevgiden!
susamış bir dervişe neden bu kadar kin, zeynep yoksa sen!
senin bastığın toprak, benim için adeta vatan
haykırışım tanrıda cevap buldu uzakta bir gelen var, zeynep yoksa sen, sen misin o gelen?