zeppelin cafe

altıparmağa gittiğimde uğradığım tek cafe. ne hikmetse sadece ordayken tavlada yenebiliyorum.

Eskiden takıldığımız ancak çoluk çocuk mekanı olmasıyla birlikte gitmediğimiz gotik bir mekandır.

bursa lise tayfasının 7gün 24saat zaman öldürdüğü, güzel olmasına rağman hiç beğenmediğim, sadece tuvaletini kullandığım, altıparmak'da yer alan rock cafe.

gerçek anlamda liseli cafesi olmuş evrimini tamamlayamamış kendisini geliştirememiş cafedir.ama yine de gidilecek yerler arasındadır iyi müzik çalınır.

alkol ruhsatı alıp tekrar açılacağı yönünde söylentileri çıkan kafe.

eyvah ki ne eyvah. son demlerini ergenleriyle, son damlasını da boşluğu ile kepenk kapattıydı. alkol ruhsatıyla eski liseli kadrosuyla zaten yıkıntı olan, şimdi ise alkollü liseli kadrosu ile deprem etkisi yaratacaktır.

kadrosunun buradan çıkmayıp, hep orada durması umut edilmektedir.

edit: ha, derler ki yok yeğen liselilere yasaklanacak, giderim. yoksa yok anacım yok, o hataya düştüm ben.

tuvaletinde frank zappa'nın klozet üstündeki resmi olan kafe*..

sürekli önünden geçip durduğum fakat sayılı şekilde gittiğim mekan. eskiden çok giderdik de işte şimdi olmuyor.

altıparmak sokağının ölmüş olmasını daha fazla kaldıramayıp kepenk indirmiş cafedir.

sigara yasağının gelmesiyle üzerindeki "ergen gençlik" lanetini birazda olsun atabilmiş, güleryüz bakımından servis yapan insanın suspect * grubunun vokali * olduğunu hesaba katarsak bursa da gidilebilecek en iyi cafedir.

bursa arap sukrude bu isimde bir cafe vardır iyidir, sıcak bir ortamı vardır.

gerek sahipleri,gerek çalışanları olsun çok sıcak bi' ortam oluşturmuşlar..bursa'da severek gittiğim tek mekan diyebilirim..spagettisi ve türk kahvesi süperdir..bunlara ek olarak hepimizin çocukken yediği şimdilerde ise çok nadir bulunan leblebi tozlarını da orada bulmak mümkündür..müzikler de iyidir,hoştur..

bursa'da gidilebilecek az sayıdaki nezih mekanlardan biridir. en güzel özelliği ise, ordayken kendinizi hiç bursa'da gibi hissetmemenizdir. bu yüzden, orda geçirilen vakit dünyalara değer *

bir zamanların rock furyasından nemalanarak liseli gençliğin doluştuğu akabinde geçenlerde camında ''hakiki dut pekmezi bulunur'' yazısını görmemle miadını doldurmuş ve el değiştirmiş olduğunu anladığım cafe.

son zamanlarda oldukça boş olan kafe. kahvenin gelme süresinin ordaki amcacığımızın yaşlılığla orantılı olarak çok yavaş olması kimi zaman insanda gidip bir yardım edeyim bari düşüncesi uyandırır. aslında gerçek sahibi olan er kişi durmamaktadır başında.
ve artık kapanmış olan kafe.

edit: yeniden açılmışır.

insanın ikinci evi tabiri vardırya orası öylşe bir yerdir.
herseyiyle güzeldir.
o sıcak ortam o arapşükrü sokagında baska kafede yoktur.
orada herkes herkesi tanır.
takılanı bellidir, cekici biryerdir.
gelen pişman olmaz.