Kaan ince ince şiiridir:

sıkmışım dişlerimi gözlerim kanayana kadar
çeyizimizde hüzün motifleri
göçebe bir ağıt göğsümün derinliklerinde
bu aşkın dönüşü yoksa
duman kırığı gözlerinde gecenin hıçkırıkları
kırık keman sesi ve adağım var
moraran hercai düşlerim ateşi delip ıslatır mendilimi
kalbime dolar -sonsuz uykuma- korkuya susamış yasadışı bir rüzgâr

bu aşkın dönüşü yoksa
suya düşer kokusu menekşelerin
deniz her zamankinden daha köpüklü
serçeler bi garip ötüşlüdür
martıları mavnalarla başka türlü danseder hamuruna sevgi katılmış bu dünyanın

küflü yüzler yok hiçlik de
hani ne derler gözlerinden öperim çocuk,gamlı sevda, şiir
ne'm kalır geriye gülüm seni alırlarsa benden
tiksintiler toplamı umutsuzluk sapağında ölüm..
insanın "gecem-gündüzüm, ağlarken güldürenim, acım-tatlım, umudum, denizimin dalgası, çayımın buruk tadı; yokluğunda kalbimin ince sızısı, varlığında dünyamın güçlü atlası, sert rüzgarlarda sakındığım körpe çiçeğim, kısacası vazgeçilmezim"diyebildiği eşsiz sevgilidir.( en azından benimkisi öle birşey).
yaşamamanın yaşamaktan daha cazip olmadığı gerçeğidir yaşama sebebim.
aşıklar için: "Biz bu dünyaya, var olmaya değil, yar olmaya geldik."
Boşuna aranmaması gereken sebeptir, geçici mutluluklara aldanılmamalıdır, yaşamak için bir sebep yoktur.
cesaret edememe ve annemin ben öldükten sonraki hali. o da bu acıya dayanamayıp kederden vefat ederdi heralde.
bütün olarak bakıldığında "yok"tur.
Daha çok kalp kırmak, daha çok küçümsemek, aptallara aptal olduğunu hatırlatmak.
sanat.

entry burda.
hayaller.
vademizin daha dolmaması, yaşanacak daha çok şeyimizin olduğudur.
Az önce aynaya baktım. işe yaramaz gibi hissetmiyorum. Kendimi bir fazlalık gibi görmüyorum. Kimse işime yaramıyor, ben de kimsenin işine yaramak zorunda değilim. Ama neden yaşıyorum? Kimin hayatında fark yaratıyorum? Kendim dahil? Kendim gibi hissetmiyorum.
Bir kaç yıl önce kaybettim artık beni dünyada tutabilecek bir şey yok .
© copyright 2005 - 2026