yazarokur

yazarlarin ciddi anlamda saygideger oldugunu tekrar ve tekrar ve tekrar idrak etmenin baslica yoludur.

yazarlar mükemmel varliklardir. yazma yetenegi yeteri duzeyde olmayan ama okumayi sevenler dediklerime cok daha hak verecektir.

insanlar yazarokur olsalardı;

önce yazmayı, yaratmayı deneselerdi, sonra okusalardi... hiç olmazsa yazmanın ne kadar zor bir edim olduğunu anlasalardi,

kelimelerin tek tek örülüp koca bir duvar oluşturduğunu fark etseler de öyle savurmasalardi köşe bucaklara kitapları,

küçümsemeselerdi yazmak veyazarken ayakta durabilmek için çırpınanları

bir kitabı okumak birkaç saatlik zevkse, o kitabı yazmanın senelerce belki de acı çekmek olduğunu ve yazarın tek mutluluğunu okurun dünyasını birkaç saat için de olsa değiştirip hayalleme gücüne lokomotiflik ettigini bilmenin tariflenemez hazzini tatmak oldugunu bilselerdi,

azicik özen gosterselerdi cümleleri ucurtmalarin kuruklarina baglayıp göklerde ucuranlara, bu parasevmezsevgiister insanlara (populer ve kapital toplumun kölesi olmuslar haric elbette) haklari olan sevgiyi verselerdi,

calanlara çırpanlara degil de, yoktan var edenlere, yaratanlara, yaşamlara renk katanlara saygı duysalardi... dunya daha bir guzel olurdu sanki.