west beyrouth

batı beyrut bir vatan filmi. ziad doueiri nin yazıp yönettiği filmin konusu ise şöyle,lübnan iç savaşının ilk günü olan 13 nisan1975'te bir otobüsteki filistinli yolcular, beyrut'un müslüman kesiminde yaşayan iki genç olan tarık (rami doueiri) ve ömer'in (mohamad chamas ) gözü önünde militanlarca katledilir. hristiyanların doğu beyrut'u ele geçirmesiyle bu bölge ülkenin ve halkın bir sembolü haline gelir. bütün olanlara rağmen tarık ve ömer şahit oldukları trajediyi yok sayarlar ve okullarının da kapanmasını fırsat bilerek günlerini eğlenceye adarlar. may adındaki hristiyan kızla birlikte sokalarda gezip, çevresindekilerle sıcak ilişkiler geliştirirler. bir yandan da ellerinde bulunan 'süper 8' kamerayla savaş meydanını bir çeşit oyun bahçesine çevirirler.

özellikle tarık ın doğu beyrut ta bir geneleve gidişi vardır ki bütün bir filmi o sahneler özetler. genelev patroniçesi şöyle söyler. niye savaşıyorlar. bizi bölmek için. beyrut bizim bu ülke bizim. benim evimde burada ayrım olmaz.

1998 yılı; fransa, belçika, lübnan, norveç ortak yapımı film.

--spoiler olabilir--
fransa'nın lübnanlılar üzerindeki tahakkümünü, iç savaşın açtığı yaraları, insanların nasılını olmasa da ayrışmasını, silahların en çok sıradan insanlara doğrulduğunu, üç çocuğun beyrut'taki ayrışmaya tezat bir biçimdeki arkadaşlığını(özellikle ikisinin), ailelerin tıpkı beyrut'un parçalanışı dağılmasını hiç de sıkıcı olmayan, belgesel bayatlığı vermeyen, didaktik olmayan kurgusu ve anlatımı ile baştan sona güzel bir eserdir.
--spoiler olabilir--

--şahsi spoiler--
doğma büyüme ailesi başka yerden göçmüş bir iskenderunlu olarak, doğduğum topraklarda konuşulan dili(aynı aksan ile), yaşam biçimi, yemek kültürü ve toprağın rengi ve havanın rengi, çatısız evler ayrıca etkilemiştir şahsımı. ah o Tarık'ın humusa parmak çalması yok mu! orada bittim be.
--şahsi spoiler--

--spoiler--
filmde tarafsız olmaya çalışıldığı göze çarpıyor. bir taraf tutmaktan çok savaşın her koşulda anlamsız olduğunu gözler önüne seriyor. anlatımda sıkıcı olmamak adına, bazen sadece müzik, bazen bir çocuğun elindeki kamera görüntüsü, bazen gerçek görüntüler kullanılmış; çok da başarılı olmuş. insanların başta savaşı bir film gibi izlediği, sonunda ise savaşın ortasında kalmanın verdiği yoksulluk, mağduriyet ve çaresizlik duygusu filmi içine adeta dokunmuş.
--spoiler--

hulasa yönetmeninin tarihin kara lekesi, yönetmenin yüz akı bir filmdir.