we the living

1936'da yayınlanan ayn rand'ın ilk romanıdır.* bu kitabında sovyet rusya'daki komünist rejimin baskılarını ve bireylerin özgürlüklerinin nasıl ellerinden alındığını işlemiştir. otobiyografik bir roman özelliği taşır. sosyal hayat adı altında yaşatılan toplumda bireylerin nasıl hiçe sayıldıkları da yoğun bir dille anlatılır.

Devlet dediğin şey nedir? Büyük bir kitlenin hesabına çalışan bir hizmetçi Kitleyi rahat ettirmek için düşünülmüş bir kolaylık. Bu elektrik ya da su tesisatından farklı bir şey değil. insanlara musluk suyu için yaşamalarını söylemek komik olmaz mı?

(bkz: ayn rand)

çevirisi kötü olan müthiş kitap. bu kötü çevirisine rağmen bir solukta okunabiliyor. kusursuz güzelliğe sahip Kira, yakışıklı Leo kovalensky ile akılda kalıyor. andrei taganov'u da unutmamalı tabii.

"biz dilimizden bir kelimeyi çıkardık. insanların en tehlikeli, en hileci ve en kötü kelimesi olan 'ben'i çıkartık. Bunu eskittik. geleceğin sloganı 'biz'dir..."

bunun yanında asıl komünist olanların bir süre sonra aslında herkesin eşit yapacağız diye yaptıklarından pişman olmaları, kendilerini sorgulamaları ve leo, kira ile andrei üçlüsünün aşkı.

birkaç şey birarada. güzel, gayet güzel...