veraset

Mirasta hak sahibi olma.

bir faruk nafiz çamlıbel şiiridir.

ninem beşyüz altına satılmış bir esirdi,
dedem beşyüz altını sayan bir derebeyi:
köpek kanı, kurt kanı biri birine girdi,
ikisinden meydana çıktı bir kurt köpeği.

iki zıt cevheri var nabzımda vuran kanın,
biri elpençe duran, öteki durduranın.
duygum sana taparken düşüncem bir hayvanın,
sırtında bir kadınla aşar karşı tepeyi.

ben ninemden muhabbet, dedemden kin almışım,
çini bir kase kadar başkadır içim, dışım.
elini öpmek için yalvarsa da bakışım,
ısır diye tepinir gözlerimin bebeği.

bir kimsenin ölümü ile mirasçıların kazandığı durum.

Tekrar ediyorum; bu vazîfe verâsettir, ezel-i ervahla ilgilidir. insan bu tertibi ilahiyeyi beşeri duyguları ile çözmeye muktedir değildir. Herşey ALLÂH’ın yed-i kudretindedir. Bu ilim diraset yolu ile değil ancak veraset yolu ile Rabbimin taktiri kadar anlaşılır. Anlaşıldığı kadar da zevki alınır. Manevi vazifeleri tertip ve tanzîme değil adem, kamil insan dahi muktedir ve yetkili değildir.
“Ben de sultanım” diyen dünyâda bî-hadd-ü hesâb.
Bende-i dergâh-ı ehlullah olan yüz binde bir.”
Dergâhtan evliyâ terbiyesinde yetişmiş ve turuk-i aliyyeden, silsile-yi merâtip ve izn-i icâzete sâhip olan kul, ALLÂH’ın evliyâsıdır. Peygamber Efendimiz’in de vârisidir.
Mânevî vazîfe Hazret-i ALLAH’ın yedinde olup hayatta bulunan evliyânın tebliği ile zuhuru görülür, şahsın kendi görgüsü ile değil. ALLÂHın lütfu ile olur. Hazret-i Kurân’a âhir zaman Peygamberi Hazret-i Resûlullâh’a ve getirdiği şeriata inancın tam olsun!
Her zaman yeryüzünde eksik olmayan, eksik olması kânûn-ı ilâhîye aykırı olan evliyânın mevcûdiyetinin inkârının zâhirî ve batinî ilimle bağdaşmayacağını iyi bilesin ki, hatâya düşüp, hem bu türlü gerçeği yaşayanlara, hem de nefsine zulmetmeyesin!

(pir-i galibi h.hasan galip kuşçuoğlu)

hak sahibi olma.

mirasçı olma.