bugün

çocukken ve bazen halen de etkilerini yaşadığım duygu.çok iyi hatırlıyorum yoldan mesela sınıftan bir kız geçerdi ben evin arkasına kaçardım sanki kız beni yiyecek çocukluk işte.kişiliğime yakışmayan bir duygu.ben rahat adamım arkadaş...
(bkz: insanları çekici yapan detaylar)
Çok boktan bir duygudur. Telafiside pek yoktur.
ilk öpücük.
bazı duygularını içinde tutman gerektiğini öğrenememenin en ağır bedeliymiş utanmak. bir gün, iki gün değil, ölene dek içinde taşıyacağın. nefes aldığın sürece kurtulamayacağın, beynine ve yüreğine balyoz gibi inen duygu. kendine güvenini, kendine saygını, kendine sevgini silip süpüren, yaşadığına lanet ettiren bitirici his.
toplum içinde fikir azınlığına uğranılmışlığın sıkıntısı yetmezmiş gibi bir de acımasızca gelen darbelere kızarmak, terlemek gibi fiziksel olan tepkiler vermektir.
canlıyı insan kılan duygudur.
Utanmak, pişmanlıkla kardeş birkaç duygudan bir tanesidir.
hayatımız boyunca utanmamak ve pişman olmamak için çalıştık oysa. kusursuzluğun var olduğuna daha az inansaydık belki, daha az derin olurdu yaralarımız.
insanı insan kılan erdemli bir davranıştır.
Hala bi parça onurun olduğunu gösteren duygudur.
yapılanların insanın canını acıtması durumu
sarhoşluğun yaratabileceği ruhi bunalım.
erdemli bir davranış falandır eyvallah da, bi kıza açılma konusuna gelince delirtir insanı, "ulan biraz daha piç olsam keşke" dedirtir. veya biri kendini utandıracak bişey yaptığında siz utandığınızda "banane lan ben niye utanıcam kendi utansın sen eğlen" dedirtir ama elde olan bişey değil işte.
haysiyetsizce bir durumda ortaya çıkan histir. diğer durumlarda utanma dürtülerinin bir kenara bırakılması gerekir.
yapılan davranışlar neticesinde gerçekleşen utanma duygusu acizliğin belirtisidir. bu durumda toplum içindeki mevkiniz karşınızdakinin insafıyla orantılı bir hal alır.
her insanda belli ölçüde olması gereken histir. hiç olmaması veya aşırı şekilde olması hiç iyi değildir.
bir atilla ilhan şiiri.

su korkusuna uğradığım geceler
yıldızsız geceler
ıssız bir ova ıslığıyla kulaklarıma dolan
artık ne bir tek satır yazıyorum
ne bir tek satır okuyorum
herhangi bir kitaptan

gözlerim sonuna kadar karanlığa açılmış
bir deniz feneri inat ve çalışkanlığıyla durup durup
kırık sakallı bir dağ köylüsüne bakıyorum
damarları düğümlü kuvayı milliyeci ellerine
ve göz kapaklarının arkasından
bir yeraltı nehri gibi gizli gizli akan
devler yorgunluğuna

utanıyorum.
günümüzün hissizleşmiş ve dejenere olmuş dünyasında, zayıflık alameti olarak görülen ya da istismar edilen en insani duygu.
maalesef uludağ sözlük yazarlarının bazılarında; insanın fıtratından kaynaklı ve insanı hayvandan ayıran bu duygunun yerinde yeller esmektedir.
az eksik olsa olmuyor az fazla olsa hayatı karartıyor yemeğin tuzu gibi olması gereken yaşam tadı .
Kendimden ve entrylerimden utaniyorum.
iyi ki caylagim kimse gormuyor.
utanmak güzel bir şeydir. eğer insan hiç birşeyden utanmıyorsa sorun var demektir.
değerlerin hâlâ yaşadığını gösterir ama ne yazık ki yaşanılan bu dünyada artık kişilerin unuttuğudur. Herkesin değilse de çoğunlukla.
Abartılmamak kaydıyla insana en çok yakışanlardandır.
bazen utanamadığınız için utanırsınız.
sen bakarken soyunamıyorumdur.
Güncel Önemli Başlıklar
© copyright 2005 - 2026