bugün

hatırlanmamak, akla gelmemek, telefon defterlerinden, msn listelerinden silinmek, vefasız insanların vefasızlık ettiği durum.
aslında olmayan bi durum. unutulmak yoktur da vefasızlıktan aranmamak ya da unutmaya çalışmak vardır.bunun hissettirilişinde insanın kaldığı hali açıklayan kelime.
Acıdır. Sezen aksu nun Beni unutma parcasında cok derinden anlatılan duygu.
hayatta en çok hüzün veren olaylardan birisidir. en çok güvendiğiniz arkadaşınız, sevgiliniz, hatta bazen aileniz bile unutabilir sizi. gerçekten zor bir durumdur. telefona bakakalırsınız biri sizi arasın diye. unutulduğunuzu anladığınızda aslında çoktan dünyada yapayalnız kalmışsınızdır. bazen geceleri çıkıp sokakta tek başınıza yürür, geçen zamanları düşünürsünüz. eski arkadaşlıkları, eski dostlukları... unutulmak zordur, zor olan acıdır...
hayatta yaşanabilecek en kötü şeylerden biri.. unutulmak insana derin bir acı verir ki bu acı hiç dinmez ..keşke tanrı unutmayı ve unutulmayı ortadan kaldırsaydı .. ama kaldırsaydı acıları da unutup yaşama dönemezdik bu dünyada herşeyin bir nedeni vardır unutulmanın bile ..
günün birinde size bence simdi sen de herkes gibisin dizesini söyledikten sonra ugrayacağiniz akibet.
en çok doğum gününde koyar.hele de en yakın arkadaşlar tarafından unutulduysan...
unutulmak bazı insanların su dunyadaki en buyuk korkularından biridir bazılarımız için belki en buyugu.
sonsuza kadar hatırlanmak pek buyuk bir olasılık degıldır belki ama herkezin hatırlamak istedigi insanlar vardır elbette. belki eski bir dost, belki yazlıkta tanıstıgın 3-5 arkadas ve o guzel gunler, belki ellerinden ucup gitmis olan sevgili, unutulmak zordur istenmez ve dusuncesi bile korkutur.
mezarınıza son toprağın da atılması demektir. sonrası zifiri karanlık..

hayır korkmayın; bedeniniz hala sağlam. çünkü tahmin ettiğinizin aksine sizi daha hayattayken gömdüler. unutuldunuz; artık sadece birkaç belli belirsiz anıdan ibaretsiniz onlar için. dünya hiç bu kadar dar olmamıştı değil mi? hep akıllarda kalacağınızı, yıllar boyu yaşatılacağınızı düşündünüz oysa. evet siz o mutlu yalnızlardan değilsiniz; bitap düşmüş silik yalnızlardansınız.

şimdi, adınızın bir defa bile anılmayacağı sonsuz bir gelecek bekliyor sizi. onların akıllarına gelmek için yalvarsanız da yakarsanız da siz koca bir hiçsiniz şu andan itibaren. peki hakediyor musunuz sizce unutulmayı? ne yaptınız ya da yapmadınız da unutulmaya mahkum oldunuz?

muhtemelen siz fazla fedakar biriydiniz. kendinizden ödün bile vererek o'nun iyi hissetmesiniz sağladınız. yeri geldi onun yerine bile ağladınız. siz iyi biriydiniz; unutulmayı kesinlikle haketmediniz. ama acı bir şekilde size bu layık görüldü. fedakarlıklarınızın ve iyiliklerinizin cezasını çekiyorsunuz.

oysa kötü biri olmak vardı değil mi? lanet edilerek olsa bile anılmayı garanti altına alabilirdiniz hiç olmazsa. yine de üzülmeyin; sizi birileri her zaman anıyor ve düşünüyor. fakat o birilerinin nerede oldukları daima meçhul. yine de siz onların varlığına inanın; zaten hayatta kalmanızı sağlayan son umut da bu değil mi?

edit: imla.
güneşin doğup batması kadar gerçektir... unuttuğumuz onlarca insan varken unutulmaktan korkmak ise hepimizin yaşadığı garip bir çelişkidir...

unutulmamak için yanlış bir çağ da yaşıyor olsak da, yüzyıllar sonra bile hatırlanmak için bi'şeyler yapmanın bir yolu vardır...

ve bazen çaresizce gidenlerin sözlerine inanırız... "seni asla unutmayacağım..." insan oğlunun en büyük yalanlarından birisidir... hepimiz kalıcı bi'şeyler yapmadığımız sürece unutulmaya mahkumuz...

--spoiler--
hadi unut beni, hatırlamanı gerektirecek kadar değerli bir iş yapmadım...
--spoiler--
Olup bitenleri kaçırma

İlk öğrenen uludağ sözlük kullanıcıları olacak.