tuyug

divan edebiyatında
arap kökenli olmayan,
yerli nazım biçimi..

kelime olarak şarkı söyleme, ezgili söz söyleme anlamına gelir. dörtlüklerle yazılır. aaxa şeklinde kafiyelenir. aruz vezninin failatün - failatün - failün kalıbıyla yazılır.

rubailerin sadece türk edebiyatında görülen şekilleridir. dört mısralık bir bendten oluşur. a-a-x-a biçiminde kafiyelenir, ancak rubailerden farklı olarak iki fâilâtün, bir fâilün kalıbıyla yazılır. maniden doğmuş bir nazım şeklidir. çağatay ve azerî sahalarında çok kullanılır.

edebiyatımızda en cok tuyuğ yazmıs yazar kadi burhanettin'dir. divanında 169 tuyuğ vardır.

"gönlüm oldu aşkının avaresi
gamzenin gitmez gönülden yaresi
derdime çok istedim derman veli
yar imiş lalinden özge çaresi"

(bkz: nesimi)

Edebiyatımızda kadı burhanettin ve seyyid nesimi'nin tuyuğları ünlüdür.

Adımı hak'tan nesimi yazarem
bil bu maniden ki sinem ya zerem
hem hidayet eylerim hem azerem
hem büti uşşakçı hem azer'm

(bkz: Nesimi)