teyzeler

görüp görebileceğim en bilindik ve en baskın 'teyzeden korkan adam' alpay erdemdir.Ben adlı köşesinden,çizdiği hikayelerin çoğundan ve birebir tam bir teyze olan şevki teyze karakterinden ne denli korktuğu ve çekindiği ortadadır lakin teyzelerden niye korkuyosun ki abi? sorusuna aslında ben halalardan korkarım daha çok yanıtını vermiş kişidir kendileri.

günlük hayatta özellikle istanbul'da bolca rastlayabileceğiniz türden bir ırk. otobüste önünüze oturdularsa ve kulaklarınızda teyzeler ırkının dedikosunu duymanıza engel olacak bir gavur icadı yoksa yandığınızın resmidir. zira dinlememeye çalışsanız bile o kadar yüksek sesle konuşurlar ki o bir saatlik yol içinde kim kimle evlenmiş, kimin ne aile problemleri var, kimin kocası içkici hepsini öğrenerek inersiniz otobüsten. metroda denk gelirseniz sert bir kıç darbesiyle oturacağınız, (oturmaya çalıştığınız) koltuktan metrelerce öteye uçabilirsiniz. ayağınız sakatken günden gelmiş teyzeler ırkına "kak bakem ben oturacam, yer ver ayol, ne terbiyesiz gençlik olmuş böle" laf bombardımanları arasında zorla yer vermez zorunda kalabilirsiniz. bu sırada ağzınızdan belli belirsiz çıkacak, "ama teyze ayağım..sakat.." lafının hiç bir önemi yoktur. kısacası gördüğünüz yerde kaçınız.

alpay erdem ile özdeşlettirdiğimiz orta yaş kadınlar..

her yerdelerdir. bazen ülkeyi bu kılıkta birilerinin istila ettiğini falan düşünüyorum ben ciddi ciddi. aynı fiziksel özelliklerde farklı suretlerde sürekli her yerde nasıl olabilirler ki başka? biri mi klonluyor bunları acaba? otobüs, tramvay, vapur, sokak, bahçe, apartman, olmadıkları tek yer düşünüyorum düşünüyorum aklıma gelmiyor. demek ki var bir şeyler, yavaş yavaş istila durumları var.

hayır zaten otobüslerdeki çeşitliliklerinden bahsetmeye gerek bile yok, günün her saatinde hangi istikamete giderseniz gidin otobüste olabiliyorlar. neden biniyorsun teyzecim ootobüse? hayriye teyzeye gitmek bu kadar mı önemli? yani bazen o otobüste bulunabilmelerine o kadar şaşıyorum ki.

bir de en ilginci sokakta yürürken yukarıdan bağırandı bugüne kadar gördüklerim içinde. olay şöyle gerçekleşti efendim, yolda bendeniz normal yürürken apartmanın camından tahminen 3. kattan bağıran bu istilacı klonlardan biri "o taraftan yürümü yolun karşısına geç, oraya kuşlar gelip yem yiyecek." diye bağırdı. oha dedim. tamam dedim. alın dünya sizin olsun. ben yıldım artık.

http://www.youtube.com/watch?v=0gy6qtfxkjs

genelde küçükken günlere annenizle giderken poğaçayı ve açma dediğimiz yemek türlerini yapan kişilere denir.

hamur ve çay ile.

her yerdeler, onlar ve yargılayıcı bakışları.

heran heryerde karşınıza çıkabilecek ve sizi oğullarına alabilecek potansiyel dünürler.
yer trt arı stüdyoları hüsyin turan' ın konuk olduğu bi program en üst kat 10-15 seyirci var ve olasılıksız ve estel de orada
* ilk olarak teyzeler bizim oturduğumuz yere göz diktiler. oturduğumuz yerde yer olsa spot lambalarının üstü, bu teyzelerde oraya oturmaya kalktılar... ama anladılar tabi aramızda bazı farklılarrın olduğunu ve otururlarsa ertesi gün gazetelerin ana sayfasına çıkacağımızı...
* türkülerle coşan estel ve olasılıksız' a tempo tutup şöyle yandan bakışlarla süzdüler herzaman ki teyze bakışı tabi ki de
* ve program bitti teyzelerin tepkisi: kızlar bizi siz eğlendirdiniz sağolun.

aradan geçen bi kaç günün ardından yazarlar arasındaki diyalog:

olasiliksiz: estel ya biraz daha sürseydi program teyzeler bizi alacaktı oğullarına garanti
estel: valla ya son anda kurtulduk. hahaaahahahahahha
olasiliksiz: ne kurtulması keşke konuşsaydık telefon numaralarını falan alsaydık belki yakışıklıdır çocukları.
estel: ben evde kaldık derken şaka yapıodum. **

(bkz: laikçi teyzeler)