ten sonnetsi

ben tenime yürürüm;tenim benim gereksiz
et parçası,atılmış,duruyor bir kenarda...
ah,aşklar vardır şimdi,amaçsız ve ereksiz
birlikte dolaşırlar;yırtıcı ve hovarda
belleğim?bir kurttu o!daima ipe sapa
gelemeyen bir şeyleri parçalıyor...kemirgen!
aşk uzakta uluyor,yalnızlık lapa lapa
yığılıyor kapıma...ah ,kendini kürerken
kaybolan kar günleri!..elimle yediririm
tenimi yer altına...savaşlarda karartma
olduğunda örterler ya...ağır perdelerim
öyle kapalı işte ...sımsıkı...bir kuşatma

bir kurt nasıl kuşanırsa öyle kar günlerini:
aynalar kuşanıyor aynadaki tenini

Hilmi Yavuz'un ilginç bir eseri...