tayyip in sinirli lambasi

--spoiler--

oyunun başında sahneye çıkan müjdat gezen, sahnenin ortasında bulunan ampule yanlışlıkla* kafasını çarpar ve der ki:

- bu ampul nerden çıktı ya, kim koydu bu ampulü buraya?

sonra seyircilere döner ve der ki;

- siz koydunuz.

salonda kısa bir sessizlik olur;

- kadıköy halkı olarak siz değil belki ama, bu toplum koydu bu ampulü buraya. ve onu kaldırıp atmak da size düşüyor.

--spoiler--

18 ekim 2008 tarihinde müjdat gezen tiyatrosu'nda ilk gösterimini yapmış oyun. ilhan Daner, Ateş Böceği Ercan, Kemal Kuruçay gibi ünlü oyuncuların yanında müjdat gezen'in yetiştirdiği gençler oyuncu kadrosunu oluşturuyor. kadroda adı geçen müjdat gezen oyunda yok, inanmayın. ilk 10 dakika sahneye çıkıp bir konuşma yapıyor(ki oyunun en güzel kısmı burası), sonra bir daha göremiyorsunuz.

oyun kısa skeçlerden oluşuyor. güncel meseleler ile ilgili bu skeçler izleyiciyi güldürmek amacı taşırken, bir yandan da tayyip erdoğan ve akp hükümetine göndermeler yapıyor. ama bu göndermeler biraz zorlama olmuş gibi geldi bana. yani altı daha dolu bir eleştiri olsaymış veya hiç olmasaymış daha iyi olurmuş. mizah ise vasat; yani ara ara güldürüyor(özellikle Kemal Kuruçay çok başarılı, oyunu resmen tek başına taşıyor).

özet olarak, boş bir vakitte gidip görülebilir.

(bkz: mustafam kemalim)

asabi lambacıktır:

görsel

(bkz: sinircikli lambacık)*

(bkz: civciv çıkacak kuş çıkacak)

ayrıca bir anektod. oyunun müzikleri selami şahin e aitmiş.

bir zamanlar levent kırca yapardı bu ucuz raytingciliği. şimdi müjdat gezen'e kalmış.

sanat isyan, karşıduruş, eleştiri içermelidir, kabul. ama bu isyanın karşıduruş'un da bi adı, tarzı olmalı. sen neye karşısın, neyin yanındasın, neyi öneriyorsun bi anlat bakalım. öyle her gün futbol takımından teknik direktör kovan karnı aç züğürtlerin yaptığı gibi bol keseden maval okumakla sanat da olmaz, sanatçı da.

özellikle şu süreçte özellikle gidilmesi gereken oyun.
özel tiyatro olduğu için fiyatları biraz pahalı ama ne olursa olsun destek verilmeli.

bu arada kabare anlayamamış zihihinlerin eleştirdiği ve kötülediği olaydır.
yıllar önce zeki-metin ikilisinin olsun, nejat uygur olsun veya ferhan şensoy olsun, kabare deyimi ile yıllarca hükümetleri ve siyasileri eleştirmiş ve yerden yere vurmuştur.
çünkü tiyatro sanatının bir başka amacı ise muhalif olmak, eleştirmek ve bunları mizah ışığında yapmaktır.
ki tiyatro sanatının en büyük amacıda zaten insanları bilinçlendirmek, aydınlatmaktır.

ancak ülkemizde tayyip ve akp sayesinde tiyatroya bile giren siyasi linç ve siyasi sansürler yüzüne, böylesi kabareler göze batıyor.
halbuki bu kabare en ılımlı ve en az eleştiri dozuna sahip oaln kabaredir.

boşa dememişler bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmayın diye.
aslında bu zihinler için cemaatlerin, beyinleri nasıl robota dönüştürdüğü üstünede bir kabare çıksa fena olmayacak gibi.