tarifsiz

tarif edilmesi imkansız boyuttaki şeyleri betimleyen sıfat.

anlatmak istediği şeyi ifade etme becerisi bulamayan kişinin sığındığı içi gayet geniş bir sığınaktır...

diyarbakır da bir cafe. ev gibi; girişi filan da öyle zaten. sıcacık bir ortam. balkonunda caddeden geçenler seyredilebilir. canlı müzik yapılmakta sık sık. genelde dicle ekibi takılmakta. ve favori yani * duvarlardaki eller.

sözlerini uğur civaner 'in yazdığı, müziğini yapan ve seslendirenin Ahmet Toprak Eğrikaya olduğu şarkıdır.
şahsi yorum olarak, muazzam bir şarkı denebilir. mevcut ruh haline çok uygundur.

radyoda ilk kez duyulduğunda, "lan bu sesi ben tanıyorum" diyerek birine benzettim ama kime benzettiğimi bilmiyorum.
sanki yıllardır bilinen bir ses gibi. aklıma gelirse ya da birisi hatırlatırsa editle eklerim.

klip linki: http://www.youtube.com/watch?v=Lhrlb2ignEQ

edit: benzerliği buldum galiba: Sesi hafif yusuf güney 'i anımsatıyor. Onun sesinin biraz daha tok hali.
görüntüsünde de hafiften bir metin arolat tadı var.

90'lar tadında, Ahmet Toprak Eğrikaya'ya ait güzel şarkıdır.