tarantino diyaloglari

dahi yönetmen quentin tarantino filmlerinin vazgeçilmezidir.

diyalog aniden amacından sapıp bir geyik muhabbetine döner ve siz tam "ne oluyor be!" derken geyik muhabbeti konuya çok güzel bağlanır.

(bkz: pulp fiction)
(bkz: reservoir dogs)

- ister misin?
+ yo yo yo yo, ben domuz yemiyorum.
- yahudi misin?
+ hayır yahudi değilim sadece domuza takılmıyorum hepsi bu!
- nedenmiş o?
+ domuz boklu bir hayvandır, pis hayvanları sevmem.
- sosisine doyum olmaz, jambonu damağa hitap eder...
+ evet lağım faresinin tadı da bal kabağı tatlısı gibi olabilir ama bunu bilemeyeceğim çünkü o pis orospu çocuğunu yemem, domuzlar bokun içine düşer kalkar, bu pislik demektir, kendi bokuna karşı bile duyarsız olan bir hayvanı yiyemem ben.
- peki köpekler, köpekler de kendi bokunu yer.
+ oo köpek de yemem!
- tamam da sence köpek de pis bir hayvan mı?
+ köpeğe pis diyecek kadar ileri gidemem ama kirli oldukları aşikar. ama köpeğin bir kişiliği vardır ve kişilik de kolay oluşan bir şey değil...
- ahh...o zaman, bu durumda kişilikli bir domuzun pis bir hayvan olmaması gerekiyor bu doğru mu, anlamış mıyım?
+ ah burada çok etkileyici bir domuzdan söz ediyor olmalıyız yani bunun bir spiggy'den on kat kadar daha etkileyici bir domuz olması gerekiyor... değil mi?
- ha ha...

pulp fiction dan...

deli eden, şaşırtan, güldüren diyaloglardır.

gün batımından şafaga,

barın kapısında deynekçinin bagırısı,

come onnn yellow pussy, black pussy, red pussy...

Mr. Blonde: Dinle, ne bildiğin ve bilmediğin umrumda değil, çünkü ne olursa olsun sana işkence yapacağım. Bilgi almak için değil. Bir polise işkence etmek, benim için, çok eğlenceli. istediğin her şeyi söyleyebilirsin, çünkü hepsini daha önce duydum. Tek yapabileceğin şey hızlı bir ölüm için dua etmek, elde edemeyeceğin bir şey için...
Mr. Blonde: Hiç K-Billy'den 'Super Sounds of the Seventies'i dinledin mi? Benim favorimdir.
(rezervuar köpekleri)