shortbus

özellikle muhafazakar ve homofobik insanların tepkilerini fazlasıyla üzerine çeken bir john cameron mitchell filmi. filmin doğrudan gösterdiği, mastürbasyon, seks, orgazm ve eşcinsel ilişkiler film için porno yorumlarına neden olsa da aslında seksin üzerindeki gizeme biraz gedik açmaya çalışmıştır.

film öncesinde oyuncular ile iki buçuk seneyi bulan bir workshop çalışması yatmakta. filmde sansürsüz gördüğümüz bazı seks sahnelerini tamamlayan orgazm görüntüleri oyuncuların da önerisiyle gerçek orgazmlardır ve bir sahnede yönetmeni de görmekteyiz. 2006 yılında çekilen film hala tartışma konusu oladursun, pek çok uluslararası film festivalinden de ödül toparlamıştır.
filmin müzikleri için de iki kelam etmek gerekirse; animal collective, scott matthew ve yo la tengo gibi isimleri görüyoruz. bu sıra dışı, metoforlardan uzak, yalın film içerdiği fazla müstehcen sahnelerden ötürü insanları şok ediyor ve müziklerine pek kulak vermiyorlar belki, ancak önerim bu sıkı soundtrackin gözden kaçırılmaması gerektiğidir.

"Birçok New York'lu, exclusive club olan Shortbus'a seks yaşamlarındaki problemlere çözüm bulabilmek amacıyla gelmektedir. Rob ve Sophia çok mutlu bir çifttir fakat Sophia hayatında hiç orgazm yaşamamıştır. Bu ironik durum onun peşini iş yaşamında da bırakmaz çünkü kendisi bir çift danışmanıdır ve bu tür sorunları kendi hastalarında da görmektedir. Hastalarından ikisi, Jamie ve James, 5 senedir birbirlerine sadık kalabilmiş bir gay çifttir. Fakat James artık bu ilişkiye başka erkekleri de katmak istemektedir. Ceth bu aileye katılabilecek çok uygun bir insandır; fakat caddenin diğer tarafında oturan röntgenci Caleb'in bu konudaki düşünceleri çok daha farklıdır. Jamie'lerin kışkırtmasıyla Sophie, Severin'i ziyaret eder. Tüm çiftleri Shortbus Club'da ilginç deneyimler beklemektedir."*
filmin kazandığı ödüller ve adaylıklarını aşağıdaki linkten görebilirsiniz;
http://www.imdb.com/title/tt0367027/awards

sadece bir erkeğin kendi kendisine nasıl oral seks yaptığını görmek için seyredilebilecek filmimsi. marilyn manson'ın neden kaburgasını aldırdığını daha iyi anlıyor insan.

homofobi testi gibi bir film. bir nevi konulu porno.

intihar etmek isteyen gay rolündeki paul dawson, filmde o kadar içten ağlar ki gerçekten bir sıkıntısı var dersiniz. herkesin midesinin kaldırmayacağı türden, ancak sinefiller için bakmadan geçilmeyecek film.

pek bir şey anlatmadığı kesin. böyle bir zorunluluk varmış gibi izlemek de doğru değil tabi, iki çük gösterince bunun bedeli olarak dünyanın en sanatsal filmi olmak zorunda değilsin, pornografi kullandırarak eğlendirmek de bir alternatif. eğlenceli mi? bilmem, eğlenen olabilir.

--spoiler--
pencerenin dibinde perdeleri kapatmadan sikini emmeye çalışan adam da çok gerçekçi bir karakter gerçekten, hepimizden biri adeta. ben mesela her gün pencereden aşağı işemeden yapamam.
--spoiler--

"in orgasm we trust"

böyle adi bir (ya da çok zekice bir) sloganla gelen orgazm filmi. her türlü orgazmı, her türlü şekilde gözler önüne sererken bir yandan da midenizi "gay seks" konusunda ufak bir testten geçiriyorsunuz. sonuç çok başarılı.

komik bir şekilde taraftarlık moduna yükseldiğinizi fark ediyorsunuz. o kadar gay görüntüsünden sonra "şimdi bu adamın şeettiği kadın mı?" sorusuna evet cevabını verirken bir mutluluk, bir aidiyet hissi beliriveriyor çakralarınızda. evet, heteroseksüelliğin taraftara ihtiyacı yok ama taraftar olmamak elinizde değil. (pipinizde)

velhasılı, sonuç başarılı demiş olsam da bu filmi beğenmek yerine reality şov tadında bir onaylama durumu yaşamanız daha olası. cümle alem içinde sesinizi bir entry ile de olsa bu başlıkta daha önce çıkartmamış olmanız ise garip.

iyi geceler.