sevseydin eğer

zekeriya efiloğlu'nun kanımca en güzel şiiridir.

Sevseydin eğer
Yaralı bir ceylan gibi masum bakacaktım
Dicle kadar coşkulu akacak
Yel değirmeninin ucuna asılarak
Aşkımı haykıracaktım!
Nergislerin yaprağına
Narsist bir isim yazacaktım...
Kelebeklerin ayaklarından yakalayıp
Kokunu duyacaktım.

Sevseydin eğer
Natürel bir resim yapacak
Pastoral bir demet şiir yazacaktım,
Yüreğimi avuçlarının üzerine indirerek
Gözlerinde susup, sözlerinle konuşacaktım.
Sonra ağlayacaktım keman gibi
Bir kaval havasıyla sana koşacak
Ruhunda kaybolacaktım!

Sevseydin eğer
Okyanusun ortasında evlilik teklif edecektim.
Beyaz bir gelinlik asacaktım yüreğime
Her baktığımda titreyecektim.
Saçlarına bir mavzer asacak
Kurşunları sandığımda saklayacaktım.
Her gün ölecek ve dirilecek
Gözlerinde hayat bulacaktım...

Sevseydin eğer
Sıtmaya tutulmuş gibi titreyecektim!
Almadan verecek
Tüketmeden tükenecek
Yakmadan ellerinde yanacak
Bıkmadan doyacaktım.
Bir şemsiye gibi hayalinin üstünde
Barınak, sığınak, tutamak olacaktım...

Sevseydin eğer
Bir mum gibi senin için tükenecektim!
Dağlara adını verecek
Vadilerde kekik koklayacaktım...
iki nokta koyacaktım isminden sonra
Mürekkepler bitene kadar seni yazacaktım.
Denizyıldızı koyacaktım sevdamın ismini
Her doğduğunda ben solacaktım...

Sevseydin eğer:
idam fermanım asılınca göğüs kafesime
Başımı giyotine teklifsiz uzatacaktım.
Yeşersin aşkımız diye çiçekler ekecektim
Adımladığın sokakların kıyısına...
Sevgimin kemendini geçirerek boynuma
Aşkın yücelten destanını yazacaktım.
Her sabah doğan güneşin kızıllığına
Seni ne çok sevdiğimi haykıracaktım...
Sevseydin eğer...

bakışlarındaki kadar sevseydin eğer; özgürlüğün olacaktım... şimdi özgürsün uzağımda ve vaad ettiğin aşkın bir hançermiş meğer... beni öyle acıttınki; dilerim gidişin cehennemin olsun, yan şimdi özgürce...