sermaye

yeşil parkalı ve yağlı saçlı üniversiteli gençler bu kelimeyi pek sever. instagramdan yazdıkları kız çay ocağında oralet ve kivi içmek yerine kafede takılmayı tercih ettiği için sınıf kinleri bir türlü dinmez.

kediye yüklenirse işler sarpa sarar.

ucuz olmamızın sebebi.
cunku biz ucuz olmazsak cogu insan bize ulasamaz.
yani ben de şıkır şıkır giyinip keyifle florya sahilde şıkır şıkır bir mekanda lattemi yumdumlamak istiyorum asık oldugum adam gozlerimin icine bakarken ve asık oldugum adam uzerinde beyaz gomlegi jilet gibiyken, dalyan gibiyken. bu beni asırı mutlu eder.

ama sefalet var. yokluk var. zor durumda ve kosullarda calısan insanlar var.
insanlar esit degil, parası olan dudugu calar diyorsunuz.
o zaman hicbir sendika olmasın, hic isyerinde yarr.k gibi olmus diyen adam olmasın, hic itiraz olmasın, hepimiz her haksızlıkta iki dudagına bakalım patronların. dunya cöksün.

tabi ki her adaletsizlik gordugumuz yerde sesimizi cıkaracagız, tabi ki haksızlıga karsı sesimizle inat edecegiz, tabi ki hep halden anlayacagız, zor durumda olana elimizden geldigince yardım edecegiz.

ama yine de:
-sahilde bi latte patlatalım mı sevgili?;)

genelde emekçinin (bilim insanı, yaratıcı teorisyen, mühendis, öğretmen, doktor, tekniker v.s. ) ürettiği artı değerin gasp edilmesiyle birikir ve büyür.