sen ve gece

kelimeler bile anlatamazken seni , her an beynin yalnızlık şarkıları söyler ; etrafına bakarken gündüz nöbetlerinde düşünceler kumsalında garip sesler işitir kulağın ama anlamlandıramazsın ! ne kadar varsın ne kadar yoksun sorunsalında bir tek geceleri yalnız kaldığını sanırsın yanılırsın , bir tek sen olduğunu anlamadan geçen riyakar yaşamlar yaşarsın anladığında susar korkarsın !
ya geceye dokun yada bırak gece sana dokunsun ,
ya hayatı anlamaya çalış yada bırak hayat seni okusun ,
ya yazılanları oku yada yazdıkların okunsun ;
bataklıkta bulduğun leş sana ait , sen kokuyor ama sen aldırmıyorsun bir kalıp sabunla temizleneceğini sanan bedensel mahlukat tenine sabun sürdün, ruhuna ne süreceksin !

ikiside huzur verir... ikisi bir arada iken bitmesi istenmez...

sen olmayınca gece hiç bitmez.