saffet beni affet

sadri alisigin basrolunde oynadigi ve saf bir adamin parayi bulduktan sonra kadinlar konusunda nasil sapa oturup ayvayi yedigini anlatan filmdir. esasta bir tiyatro oyunu olan bu eser gayet guzel ve naif eserdir.
efendim saffet bey calismaktan kici cikmis en sonunda parayi bulmus ve moderen (!) bir hayati özleyen bir zaattir. kendisi alaturka olan karisinin kendisineayak uyduramayan karisi (perran kutman) veailesinin (ali sen koy kurnazidir karisini oynayani hatirlamiyorum) alaturkaligindan bezmistir. karsisina nevra serezli (her zaman ki gibi avrupai feminist kadin tiplemelerinde) cikar ve tam aradigi kadin oldugunu gorur. tabiki ilk kariyi sepetler onla evlenir. ama alaturka ile alafranganin savasi balayindan sonra baslar. saffet alistigi ve duzenden cikinca bezmeye baslar. rakisina karisilir , karisinin zevklerine uymak zorunda kalir. ve bir gun katibi (Mete inselel) karisi evde yokken felekten bir gece calarlar. karisinin evrende bir kahvalti tablosunu ilk kokulu tablo yaparlar vb... velhasil kelam butun taklit alafranga degerler ile dalga gecerler ve en sonunda karisina ebelenirler. tabiki bosanmamalari imkansizdir tabiki. bosanirlar.cunku onun istedigi alafrangaliga kendine uyramamis ve alaturkalikta kalmistir. ve sonuc medeniyetler harbidir. *
saffet efendi katibi ile birlikte bir daha evlenmemeye yeminli olarak tatile cikarlar. ama saffet efendi gene asik olur. bu sefer peri (selma guneri) tam saffet beyi aradigi gibi bir kadindir. ölmüs kocasinin yasini tutan ve alaturkalik ile alafrangaligi harman etmis ne bileyim istanbul gibi bir kadindir. saffet bey ona tutulur ve perinin kayinvalidesine (neriman koksal) anne demeyi bile göze alir. veen sonunda mesuttur saffet bey. fakat zurnanin zirt dedigi bir yer vardir. cunku neriman koksal meshur mama baykus zehra , peri ise mambo aysel nami ile taninan beyaz kadindir. tabiki saffet efendi bunlarin farkina varmaz. ankaradan lacivert mercedesi ile vaktinden önce evine döner. (is gezisine giden kocayi boynuzlama geyigi burdan cikiyor herhalde) efendim saffet beyin kafasina hersey dank eder ve bunun acisina dayanamaz kalp krizi gecirir. cunku katipi ona bu tezgahi duzmustur. zati kendisi bosanma karsdiliginda efendiligini muhafaza edip kalender ve yıkık bir sekilde malin cebine koyayim mulkun de mansetine koyayim allah kahretsin der. buyuk bir yikkinlik icinde ilk basladigi noktaya doner. (serbetcilige) tkrardan eski duzenine donmeye karar verir. fakat bosadigi ilk karisi evlenmis cocuk sahibi olmustur. (hem kari dedigin nedir ki , cocuk dogurmaya calisan sigir (!)) gotunde don olmadiginda zaten ikinci karisina da donemez. sonuc insanlara ve kendine inancini yitirmis sekilde nakl-i mekan eyler.
efendim filmin yonetmenligini Aram Gülyüz yapmakta, seneryo Suavi Sualp'e aittir. bence bu film tekrar izlenmeli ve niye turkiye cumhuriyetinde bazi islerin boyle oldugunu ve gunumuzu anlamak icin bir parca yardim edicegini umuyorum.baska bir film elestirimizde bulusmak uzere.

sadri alışık'ın ağlattığı ender filmlerden biridir.

filmin son kısmı içler acıtır. saffet eve dönmektedir arabası ile, ve şoförü ile konuşmaktadır...

saffet : aşk insana, neler yaptırıyor oğlum nazmi, 4 günlük işi 2 günde bitirdim. evim gözümde tütüyor doğrusu, kumru beni görünce ne şaşıracak demi.. ( kumru ise evde transparan kıyafetle, aşığının karşısında göbek atmaktadır. ve saffet içeri girer ve olayı görür fenalşır.) kumru bu bana yapılırmı...( der kalp krizi geçirir, hastanede boşanma işlemlerini tamamlar ve artık saffet meteliksiz biri olmuş, dışarda şerbet satmaktadır.

Hayat dersi niteliğinde Sadri alışık filmi.

Parana, güzelliğine, gücüne şatafatına güvenmeyeceksin, çok fazla zıplayan insan olmayacaksın, yerini bileceksin, elde kuş varken daldaki kuşun peşinden gitmeyeceksin.

Son sahnesi ilk izlediğim çocukluk zamanımda beni rahatsız etmişti. Üzülmüştüm.