sadece yasamak

ne iş derti, ne okul derdi, ne karrı derdi demeden ankastre biçimde hayatı yaşamaktır.

ot olmaktır. zamanla birileri tarafından biçilmek ve sonunda kuruyup gitmektir.

sadece yaşamak ama dolu dolu yaşamak için yaşamıyormuyuz zaten.

(bkz: aptal olmayı istemek)

(bkz: tembelliğe övgü)

sürüklenir gibi yaşamaktır. nereye gittiğinden habersiz, kalabalık bir yolda ite kakıla yürümek.

dert tasa olmadan, bugün ne başlık açsam lan diye düşünmeden yaşamak. belki mutluluğa ulaşmak belkide amaçsızlıktan bunalım sonu. ama ne olursa olsun itin köpeğin istediği gibi yaşamaktan daha güzel. mutlu olmalıyım gibi bir zorunluluk çıkarmadığı için güzel.
hayatını devam etmene yeteni alıp gerine siktiri çekmek, çok mu zor bu. değil. evet hiç zor değil.
bir işe girdin çalışıyorsun, sana bir miktar para veriyorlar. bu paradan ev kiran, yemek vb masraflarını çıkardın. geriye kalanı boşa harca işte, olay bu.

Hegel'deki mutsuz bilince varıp, yani sadece yaşamanın dışında bi yaşamanın olanaksızlığını kavrayıp, kendini bu hayatta bi yerlere koyamadığını farketmek ve hayatı koyvermek.