röne park

civarda oturan herkesin, muhakkak çocukluğunda ailesi ile gitmiş olduğu park.

araba ile gidişte yollar çok karıştırılır. polat oteli geçince, mecburi tek yöne girin. sola dönüş yasağı olmayan 2. sokaktan doğru girin, kapısının önünde durun.

2 yıldır oturduğum evden yürüyerek 10 dakika mesafede olmasına rağmen kıçımı kaldırıp gitmediğim park.
(bkz: orada bir park var uzakta)

pazar sabahlarının kahvaltı mekânıdır. kahvaltıdan sonra etraflıca yürüyüp çeşitli hayvanlar görülebilir.

yeşilköy'deki dünyalar güzeli mekan.

sayısız anımın ev sahibi; çocukluğum, ilk gençliğim, lisede kaçtığımız boş dersler, üniversite anılarım, pazar kahvaltılarım, belki bir köşesindeki sımsıcak öpücüğüm, deniz manzaralı masa kapma heyecanım...

her açıdan çok ama çok özel bir yer...

Sol frame' de görünce yıkılıp başına bir şey geldi sandığım park, korkulan olmamış neyse ki.

Yeşilköy'de bulunan sessiz, sakin, efendi kişilikli bir parktır kendileri.

Kilometrelerce uzakta istanbul'da burnumda tüten tek yer olması ve ilham perimin bu parkta gelmesi de tesadüf olmasa gerek. En başta çevre ilçelerden gelen insanlar olmak üzere hemen hemen herkes uyum sağlar burda daha bir insan olur veya bana hep öyle gelir.
Sonra bu parkta yapılan kısa öpücükler gelir aklıma, sevmek cesur kadınlara/adamlara yakışırdı zaten.
Yemyeşildir şimdi röne, ah röne canım renö..

okuldan kaçıp giderdik vay be..

şimdi aynısını yine yapıyoz ama işe kaçıyoruz..

nereden baksan talihsizlik..