apocalyptica'nın son albümünde bulunan,ölene kadar tekrar tekrar dinlenesi bir şaheser.piyano ve kemanın sihirli birlikteliği,enstrümantel bir güzellik.
türkçesi beyaz gece olan fince terim.
apocalyptica'nın Quutamo'dan sonraki en iyi parçası.
Şarkının girişi olayı bitiriyor,sonrası karanlık kör bir kuyu,önce debelenmeye başlıyorsunuz,sonra yalpalamaya.Ardından herşeyi unutuyorsunuz,ya da hiçbir şeyi.
an itibariyle 23. kez üst üste dinlemiş olduğum*, insanı derin düşüncelere sokan, müthiş şarkı.
sabah sabah nedensiz yere ağlatan parça olmuştur bir kez daha. ulan ne var bu şarkının içinde her seferinde aynı şeyi başarıyor anlamıyorum.
© copyright 2005 - 2026