pia

olunmak istenen, kıskanılan kadın.

belki de bir hayal, bir düş... ama böyle sevilmeye değmez mi bir hayal, bir düş olmak?

Bir kadina yazilmadigi hetkes tarafindan bilinemeyen siir. Pakistan hava yollari'na yazmistir attila ilhan bu siiri.

Bu da siir:

ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
içlenip buzlu bir kadeh gibi
buğulanıp buğulanıp durmasam
ne olur sabaha karşı rıhtımda
çocuklar pia'yı görseler
bana haber salsalar bilsem
içimi büsbütün yıldız basar
bir hançer gibi çıkıp giderdim

ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
singapur yolunda demeseler
bana bunu yapmasalar yorgunum
üstelik parasızım pasaportsuzum
ne olur sabaha karşı rıhtımda seslendiğini duysam pia'nın
sırtında yoksul bir yağmurluk
çocuk gözleri büyük büyük
üşümüş ürpermiş soluk
ellerini tutabilsem pia'nın
ölsem eksiksiz ölürdüm

yunancada "artık, bundan böyle" anlamına gelir.

"ellerini tutabilsem pia'nın
ölsem eksiksiz ölürdüm"

Herkesin bir pia'sı vardır!
- bir gün bulacağı.

Vay arkadaş şiirden nefret ederim ama böyle güzeline de denk gelmemiştim.

Sanırım en sevdiğim şiir oldu bugün, tesadüfen gördüm duvarda yazıyodu dönüp dönüp okudum..
Piaaaaaa.

Pakistan hava yolları tabelasını görüp metafor u basan atilla ılhan in güzel şiiri.

atilla ilhan in kendi sesiyle okudugu bir baska vurucu siiri. son satirlariyla kirilan direncimizi alasagi ediyor.

https://www.youtube.com/watch?v=yV2ep-0Ayq4 rahmetlinin kendi sesinden daha bir güzel sanki...

aklıma geldi ne güzel şiir ve ne güzel bir son:

"ellerini tutabilsem pia nın
ölsem eksiksiz ölürdüm"