permiyen

Paleozoik zamanın altıncı ve son alt bölümü. kayaç sistemleri bu jeolojik zaman biriminde oluşmuştu. Günümüzden 545 milyon yıl önce başlayıp 251 milyon yıl önce sona ermiştir. dönemin sonlarına doğru meydana gelen yok oluş Fanerozoik Devrin en büyük yok oluş olayı olarak kabul edilir. Tüm türlerin yüzde 83'ünün silindiği düşünülür.

(298-250 milyon yıl arası)

Memeli benzeri sürüngenler devri

Kurak karasal iklim ve Pangaea kıtası oluşumunun tamamlanması
Bataklık ormanlarının yok oluşu, açık tohumluların yaygınlaşması
Sürüngenlerin yükselişi
Büyük yok oluş

Permiyen'de gece-gündüz arasındaki sıcaklık farklılıkları aşırı uçlarda seyretmiş ve kurak ve karasal bir iklim yaşanmıştır. Denizlerin kıyı şeridi daralmış ve seviyesi düşen sularda, deniz canlılarının yaşama alanları gittikçe azaldı. Buna karşılık tek hücreli ve iri kabuklu fusulinler yarı tropikal denizlerde evrimlerinin doruk noktasına ulaştılar. Karbonifer'in çeşitli ve yaygın çift yaşamlılar faunası azalan sulak alanlarla birlikte geri çekilerek yerlerini sürüngenlere bıraktı.

Devrin sonuna doğru alt çene ve diş yapılarında memeli sınıfının karakterini içeren yeni tip sürüngenler görülmeye başladı. Böylece memelilerin ataları sürüngenler soyundan ayrılan bir kol ile evrimleşmeye başladı.

Bataklık ormanları Permiyen ortalarında kuraklığa dayanamayarak yok oldu. Buna karşılık çamgiller büyük ormanlar oluşturdu.

Permiyen sonundaki büyük yok oluş tüm türlerin %90-95'ini yok etti.

paleozoyik zamanın 6. ve son alt bölümü olarak günümüzden 299 milyon yıl önce başlayıp 48 milyon yıl boyunca sürdü ve 251 milyon yıl önce sona erdi.

Karaların büyük bölümünde egemen olan kurak iklim yağmur ormanlarını olumsuz bir şekilde etkilemiş ve yağmur ormanlarının neredeyse tümü ortadan kalkmıştır. Permiyen'de omurgalı hayvan faunası yaygın bir gelişme ve çeşitlilik kazandı. iki yaşamlı canlılar, memeli benzeri sürüngenler de dahil olmak üzere genel olarak sürüngenlerin yükseldiği bir dönem oldu.

Bu dönemim sonunda gezegen tarihinin en büyük yok oluşu yaşandı. Mevcut canlı türlerinin % 90 - 95'i yok oldu. Karasal yaşam daha az etkilenmiş olsa bile omurgalı, böcek ve bitkilerin de dahil olduğu canlıların % 70'i ortadan kalktı. Bugün dahi bu büyük yokoluşun gizemi ortaya çıkarılmamıştır. Bir kısım bilim adamı buna büyük bir gökcisminin dünyaya çarpmasının neden olduğunu savunsa da deniz yaşamının % 90'ının ortadan kalkmasına karşın kara sürüngenlerinin aynı oranda yok olmaması başka nedenlerin de olabileceğini düşündürmektedir. Küresel soğuma, deniz tabanındaki volkanik hareketler sebep olabilir. En büyük şüpheli ise Sibirya'daki süper volkan patlamasıdır.