pavurya

yengeçlerin arasında en iri olan bir tür.

giresun'daki adı bavradır. denizden babam çıksa yerimcilerin ağzına layık, beyaz etli yengeç. içini yersin, kabuğundan kolye yapılır.

erdekteki bir pansiyonda tanışamadığım deniz canlısı.zira onlar pavuryayı marketlerde balık etinin kroket haline getirilip bir yengeç bacağına takıp satılan dondurulmuş gıdayla karıştırıyorlardı. yanlız cidden lezzetli.

yediğim yerlerin neresi olduğunu, yenip yenmeyeceğini bilmeden yediğim leziz deniz ürünü.

korhan futacı ve kara orkestra' nın 2. albümünün adı.

Korhan Futacı ve Kara Orkestra'nın 2. albümleridir.
Albümün içeriğinde yer alan şarkılar ise şöyledir;

01-Pavurya
02-Aç Aslan
03-Ben Sana Vurgunum
04-Bülent
05-Sen Mi Duyacaksın
06-Yeni Yıl Şarkısı
07-Öbür Dünyanın Kralıyım
08-Ayin
09-Niye
10-Duvar
11-Merdiven

(video artık mevcut değil)

Taştaki ayak izleri
Bin yaşındaymış besbelli
Yürüyorum kıyılarında
Pavurya misali
Ooo kaybolmuşken
Ooo kaybolmuşken
Dağlarla yükseldim
Bulutlar saklar beni
Uçuyorum aya tutundum
Pavurya misali
Ooo kaybolmuşken
Ooo kaybolmuşken

bir korhan futacı ve kara orkestra şarkısıdır.

decapoda yani on bacaklılar takımına ait eti lezzetli ve pahası yüksek olan kabuklu deniz canlısı. cancridae familyasındandır. 20 cm uzunluğa, 30 cm genişliğe erişebilir.

şuna bakılmasında yarar görüyorum:

(bkz: surimi/#38366816)

Bir ara güzel bir ahtapot salatası ile birlikte balığın yanında masayı donatmayı planladığım deniz ürünü item'lardan biri. Tabii kalamar ve lakerda da olacak.

bu deniz canlısına dair anılarım nicedir. yüzmeyi bilmezden önce dahi rahmetli dedem adına cemek dediğimiz poseidon mızrağına benzer demir bir zıpkınla palazlı yengeç avlardı yani pavurya. bu hayvan öyle çok derinlerde ya da kıyıya yakın yerlerde gezmez; ortalama 5-6 metre derinlikte, zeminde yaşamını idame eder. cemeği ortasına saplasanız dahi kolay kolay can vermez ve hatta kıyıda biraz inceleyeyim dediğiniz takdirde parmaklarınızdan birine kalıcı hasarı bırakmayı da ihmal etmez. fakat her şeye rağmen haşlanır, rengi turuncuya döner, kitin tabakası sert bir cisimle kırılır ve içinden çıkan lifli beyaz et afiyetle yenir ki, böyle bir lezzet yoktur!

konu konuyu açıyor, dolayısıyla benim de dilim gevşiyor.
eşinle, dostunla veyahut şirketten bir arkadaşınla deniz mahsulleri servis edilen bir restorana gittin diyelim. bakıyorsun dolaba babakale ahtapot, kafası gülle gibi dülger, kanatları kelebekten hallice kırlangıç, düğmeleri vakko'ya dişini sıktıran cinsten sekiz kiloluk kalkan, yapısı füzeden hallice kofana, bütünüyle görsel şölen sunan ve tsk'ya envanter olmaya aday jumbo oğlu jumbo karides!

"ooo" diyorsun, "tezgah ateş ediyor!"

iki kişisin, çok da içici değilsin, fahrettin kerim'e de niyetlisin.
koydurdun mu ortaya mini mini valimiz fahrettin'i yani 35'liği!
iyisin, hoşsun, tekmil favadan bir lokma alınca daha da bir mayhoşsun.
sonra garson bey ya da hanım gelip sana diyor ki:

"pavurya söğüşümüz de var"

"yapma yav" diyorsun, görmek istiyorsun bahse mahlukatı haliyle.
bir de ne getirsin, surimi! akabinde "annenin duhula maruz kalan müstehcen organı" diyerekten selam çakıyorsun, hesabını ödüyorsun ve bir daha da o mekana uğramamak kaidesiyle olay yerinden uzaklaşıyorsun.

tabahat, mutfaktan gelirmiş. yani yemek pişirmek. yani aşçılık.
herkes aşçı, herkes işletmeci olamıyor maalesef.
"işkilli büzük dingilder" demişler. size adi mal satan esnafı ve çalışanlarını yakaladığınız vakit, dingildemeye başlarlar. pavurya ya da yengeç diye surimi satmaya çalışırlar. analarının amlarıdırlar.