oslo 31 august

31. istanbul film festivali in de gösterilen bu film, melankoli ve yalnızlığı çok iyi anlatmasıyla beni etkilemiş ve festival boyunca izlediğim filmler arasından sıyrılmasına sebep olmuş beni de bu nedenle sevindirmiştir.

burak çevik ise bu filmi şöyle anlatmış twitter hesabından; oslo, 31 August 'melankoliyi, nostaljiye yeğ tutanların' filmi.

refah düzeyi yüksek ülkelerde hayatın çokta güzel olmadığını gözler önüne seren çarpıcı bir film.joachim trier her geçen gün kendini geliştiriyor.

Film nedense gereğinden çok fazla abartılmış hem okuduğum yorumlar olsun hem imdb puanı olsun hem metascore puanı olsun baya abartılmış ama film bu kadar abartılacak kadar iyi bir film değil bence.Film baştan Anders karakterinin birkaç gününü anlatıyor,anlatırken de sıkmıyor aksine meraklandırıyor diyebilirim fakat meraklandırtıktan sonra da bence seyirciye tam olarak yumruğu vuramıyor etkileyicilik olarak.Filmin en iyi yanı görüntü yönetmenliği ve yönetmenin başarılı çekimleri diyebilirim bu kadar kısır bir senaryo anca böyle sıkmadan işlenebilirdi heralde.Film,bir adamın yalnızlığını,sevgiye olan açlığını ve belki de ailenin çocuğu üzerindeki kopuk iletişimini anlatıyor fakat asıl sorun şu ki film bunu çok sade bir şekilde anlatıyor bu yüzden izlerken film ne heyecanlandırabiliyor ne de etkileyebiliyor.Son olarak avrupa filmlerini çok seven biri olarak bu film vasatı aşan fakat abartıldığı kadar iyi olmayan bir film,eğer Norveç filmi izlemek istiyorsanız Oslo, 31. August beklentisiz bir şekilde izlediğiniz takdirde iyi bir seçenek olabilir.

6/10

çok güzel replikleri, sahneleri ve sekansları var bu filmin;, günlük düşüncelerinizi böyle yüzünüze pat diye söylenmiş şekilde bulunca apışıp kalıyorsunuz. basit ama etkili yani. filmin en güzel yanı norveç tabii ki. filmi mi izleyeyim etrafı mı keseyim bilemedim.

bir tutunamayanın, sudan çıkmış melankolik balığın hikayesi.

Bittiğinde;bu mudur? diye sordum kendi kendime.çok fazla iskandinav filmi seyretmedim ama böyle bir konu ancak bu kadar yavan anlatılabilirdi.

Varoluşsal kriz anlarında uzak durulması gereken filmdir. Çünkü birkaç gerçeği daha yüzünüze çarpar.

Kuzey Avrupa sen bu işi biliyorsun kardeşim. Toplumumu göme göme günah çıkartırken bu kadar da başarılı olabilir ancak.