osip mandelstam

varşova doğumlu Rus şair ve edebiyat eleştirmeni akmeizm akımının en önemli temsilcilerindendir.

HÂLÂ YAŞIYORSUN

Hâlâ yaşıyorsun, yalnız değilsin daha -
o hâlâ yanında, bomboş elleriyle
ve bir sevinç ulaşıyor ikinize de
geniş ovalardan, sislerin, açlığın,
uçuşan karların içinden.

Zengin yoksulluk, görkemli züğürtlük!
Rahat yaşa böylece, huzur içinde.
Kutsanmış günler bunlar, kutsanmış geceler
ve emeğin şakıyan erinci, günahsız.

Ne yazık o insana ki, kaçar gölgesindeki
köpekten ve dizlerini rüzgâr biçer,
ve ne yoksuldur o insan ki,
hayatın paçavrasıyla bir gölgeye el açar.

ilk şiirlerini 1910'da dönemin öncü dergilerinden Apollon'da yayımlamış Sovyet Rus şair ve edebiyat eleştirmeni. Vyaçeslav ivanov'un evindeki edebiyat toplantılarına ve Nikolay Gumilyov'un düzenlediği Tseh Poetov (Şairler Loncası) toplantılarına katılmıştır. Bir süre sonra Gumilyov ve Ahmatova ile birlikte, Rus Simgeciliğinin mistik ve soyut yaklaşımını reddederek, şiirde açıklık, biçimsel kusursuzluk ve yoğunluğu savunan "Akmeizm" akımını kurmuştur. Akmeizm'i, "dünya kültürüne duyulan özlem" olarak tanımlayarak, şiire ilişkin düşüncelerine yer verdiği Utro Akmeizma (Akmeizmin Sabahı) adlı bildirgeyi yazdı.

varlıklı bir yahudi ailenin oğlu olan rus şair ve denemeci.akmeist akımın özünü oluşturanlardan.

"Devrime karşı kendimi borçlu hissediyorum, ama ona şimdilik gerek duymadığı armağanlar getiriyorum."

Stalin dönemi Sibirya'ya sürgün edilen, başkaldıranlardan bir sembolist.
Nefes alıyorken Şiirlerinde yakaladığı dinginlik ve uyumun, Zamanın ağırlığını kaldırmış olmanın hafifliği ile ölümünden sonra ona arkadaşlık ediyor olması dileğiyle.

Ağırlık ve tatlılık kızkardeştir, aynıdır belirtileri
Ciğerotları ve yabanarıları ağır gülleri emerler;
insan ölür, soğur ısınmış kum,
Kara bir sedyede taşırlar bir gün önceki güneşi.

Ah, ağır petekler ve o tatlı ağlar,
Ağır bir taşı kaldırmak daha kolaydır tekrarlamaktan senin tatlı adını!
Tek bir kaygım var benim, altın bir kaygım:
Zamanın ağırlığını kaldırmak kaygısı…

Kara bir su gibi çekerim içime bulanık havayı,
Zaman pullukla sürülür ve gül çürüyüp toprağa döner;
Örülür iki sıralı bir çelenkte ağırlıkları ve tatlılıkları
Karışırken yavaş bir burgaçta ağır ve tatlı güller…