omacaşı

genelde Iğdırlıların sahiplendiği fakat anadolu nun değişik yörelerinde de farklı isimlerle sahiplenilen yemek.

--spoiler--
Un üzerine elle su serpilerek karıştırılır. Küçük küçük hamur parçacıkları hazırlanır. Kaynayan su içine konur. Tuz, kuru nane konularak pişirilir. Üzerine kızdırılmış kırmızı biber ile tereyağı dökülür.
“Omaç veya “oğmaç” aslında unlu ve hamurlu bir yemektir. Umaç, kuzey Türkleri ile Orta Asya’ da geniş olarak bir makarna veya erişte çorbasıdır. Ama bu Orta Asya Türk erişteleri, çoğu zaman yuvarlak kesilir. Orta Asya’ da buna, “umaç” denir. Bunların içine, bazen hafif et parçaları koyan Türkler de vardı. Çağatay ve Doğu Türkistan Türk kültür çevrelerinde bazen un çorbası için bile, “umaç” denir. Derleme sözlüğüne göre Anadolu’nun bazı yerlerinde, “avuçta ufalanarak yapılmış hamur çorbası” için de, “uğmaç” denir. Hatta şöyle bir atasözü vardı: “Uğmaç uğmayı bilmez, ele tutmaç kesmeğe gider”
“Omaç aşı”, Anadolu’nun çeşitli yerlerinde de, ayrı ayrı anlaşılıyor. Orta Asya’da, “erişte çorbası” anlamına söylenen “umaç”, Anadolu’da daha değişik olarak açıklanıyor. bazı yerlerde erişte ve erişte aşına, “tutmaç” denilir.
Uğmaç veya oğmaç sözü, omaç’ tan daha eskidir. Ayrıca omaç, çok kolay yapılan bir yemekti. Tutmaç için, hazırlanmış bir erişte gereklidir. Nitekim bu konuda 15.yüzyılda, Anadolu’da yaşamış bir Türk şairi olan Ruşeni, şöyle diyor:
“Ne unu var idi edeydi tutmaç,
Gehi omaç edip, gehi bulamaç”
Anadolu’ da omaç çorbasına bazen peynir, yağ, soğan ve pekmez de konur
--spoiler--