necasi

habeşistan kralı olup asıl adı necaşi esheme'dir. müşriklerin zulmünden kaçan müslümanların habeşistan'a sığınmalarına müsade etmiş ve onları korumuştur. hristiyan olan necaşi, islamiyetin hz.meryem hakkındaki düşüncelerinden etkilenmiş ve sonrasında müslüman olmuştur. hz. muhammed * gıyabında cenaze namazı kıldırmıştır.

halkı kendisine "sen bizim dinimizden çıktın" diyerek isyan etmiş olan habeşistan hükümdarı. halkının kendisiyle savaşmayı düşündüğünü anlayınca ülkesindeki müslümanları temsilen cafer bin ebi talib'i yanına çağırmış ve ona "sizin için denizde hazırladığım kayıklara binin ve savaşta yenildiğimi duyarsanız memleketinize geri dönün, fakat yendiğimi haber alırsanız ülkeme geri gelin" demiştir.

halkının karşısına çıkmadan önce üstünde "Allah'tan başka Tanrı olmadığına, Muhammed'in onun kulu ve elçisi olduğuna ve Meryem oğlu isa'nın gene kulu, elçisi, ruhu ve Meryem'e verdiği ol emri olduğuna tanıklık ederim" yazılı bir kağıdı sağ omzuna yerleştirmiştir. halkının karşısına çıkınca da onları dinlerinden çıkmadığına ikna ederek savaşı önlemiştir.

müslüman olduktan sonra efendimize mektup yazmıştır.

"Rahman ve rahim olan Allah'ın adıyla!

Allah'ın Resûlü Muhammed'e Necâşî Eshâm b. Ebcer'den. Ey Allah'ın Peygamberi! Allah'ın selamı, rahmet ve bereketi senin üzerine olsun. Allah'tan başka ilah yoktur. O Allah ki beni islâm'a hidayet etmiştir. Ey Allah'ın Resûlü! isa ile ilgili sözlerini içeren mektubun bana erişti. Göklerin ve yerin Rabbi'ne and içerim ki isa senin söylediğin gibidir, fazlası değildir. Biz senin bize gönderdiğini tanıdık. Onları, amcanın oğlunu ve arkadaşlarını misafir ettik. Şehâdet ederim ki sen Allah'ın Resûlüsün, doğrusun ve Allah tarafından da tasdik edilmişsindir. Sana ve amcanın oğluna biat ettim ve onun eliyle âlemlerin Rabb'ine teslim oldum. Ey Allah'ın Resûlü! Sana Erîha b. Esham b. Ebcer'i (yani oğlumu) gönderiyorum. Ben ancak kendi nefsime mâliğim. Sana gelmemi istersen ey Allah'ın Resûlü, gelirim. Şehâdet ederim ki senin söylediklerin haktır". (1)

[1] Beyhakî (ibn ishak'tan); Bidâye III/83