mccarthyizm

Joseph McCarthy, 1950'li yıllarda Amerika'da yaşanan cadı avının sorumlusu olan politikacıdır. Kendi kirli siyaseti için, FBI'nın ve medyanın da yardımıyla, masum insanları karalamış, ülkesinin aydınlarını komünistlikle itham etmiş, pek çok kişinin hayatını karartmış, bir çok profesörün, sanatçının kariyerini mahvetmiş ve hatta intiharlara neden olmuştur.

Mccarthyizm, demokratik bir ülkede siyaseti, devlet mekanizmasını ve medyayı kullanarak çamur atma, karalama yoluyla insanları haksız yere itham eden ve suçsuzları cezalandıran, toplumun temel hak ve özgürlüklerini zadeleyen, demokrasiyi istismar ederek bütün toplumu baskı altına alan antidemokratik uygulamanın adıdır.

Mccarthyizm'in önemi demokratik bir toplumda yaşanmış olmasından gelir. Demokratik bir toplumda, devlet gücünün, istihbaratın, siyasetin ve medyanın nasıl kötüye kullanıldığını ve bu kötüye kullanmanın ne korkunç sonuçlar doğurduğunu gösterir. Komünizm karşıtlığı ve demokrasi koruyuculuğu maskesi altında, insanların nasıl baskı altına alındığının tipik bir örneğini oluşturduğu için önemlidir.

Üzerinden yarım yüzyıl geçtikten sonra bu korkunç uygulama artık bütün boyutlarıyla açığa çıkmıştır. Yazılan anılar, otobiyografiler, bu trajedinin perde arkasını, ilişkilerini tümüyle ortaya dökmüştür. Amerikan siyasal tarihinin bu kara lekesi artık tüm politikacılar için bir model olmuştur. iyi niyetliler için sakınılması ve engellenmesi gereken, kötü niyetliler için ise yararlanılacak bir model!

Olayın merkezinde 3 isim yer almaktadır.
Kişiliği bozuk bir politikacı : Joseph Mccarthy
FBI'ın antikomünistliğiyle ünlü başkanı : J. Edgar Hoover
Politikacılarla iç içe bir gazeteci : Jack Anderson

FBI'ın rolünü, William Sullivan adlı bir ajan sonradan, "Gerekli bütün bilgileri ona aktararak Senota'daki McCarthy soruşturmasını biz sağlamıştık." diye açıkça belirtmiştir.
Arderson ise McCarthy ile olan ilişkisini ve yaptıklarını "Confessions of a Muckraker (Bir Skandal Gazetecisinin itirafları)" adlı otobiyografisinde açıklamıştır.

Görüldüğü gibi bu cadı avının, demokratik bir ülkedeki bu antidemokratik uygulamanın itici gücü, senatör, FBI Başkanı, gazeteci üçlüsüdür. Zaten bu uygulamanın bu denli etkili olmasının, bütün toplumu boyunduruk altına almış olmasının ve pek çok kişinin hayatını söndürebilmesinin ardındaki güç de bu üçlünün ittifak ederek yarattığı kamuoyu ortamından gelmektedir.
Siyaset, istihbarat ve medya! Günümüz dünyasında ve Türkiye'sinde olup bitenleri anlamak için bu modele dikkat etmemiz gerek. Hele bu modeli oluşturan üçlüye bir de yargıyı eklersek....
(19.04.2009 - Emre Kongar, Cumhuriyet)

"McCarthyizm, demokratik bir biçimde ele geçirilen siyasal gücün nasıl kötüye kullanıldığını gösterir: Siyaset, devlet istihbaratı, güvenlik güçleri ve medya ile ortak olarak kötüye kullanıldığında, adalet de buna alet olmakta ve trajik insan hakları ihlalleri ortaya çıkmaktadır.

Olay, bireysel özgürlükleri anayasal güvence altına almış olmakla övünen ABD'de yaşanmıştır. Dönek ve habis bir politikacının utanç verici bir siyasal eylemine devletin güvenlik ve istihbarat güçleri (milli menfaatler(!) uğruna) destek olmuş, medya onunla işbirliği yapmış, adalet de buna alet edilmiştir.

Böyle olaylar, sistemin demokratlığı ve insanların karakterleri için gerçek bir sınav niteliği taşır: Demokratik sistem, kendini böyle istismarlara karşı koruyabilmekte midir?

Yargı bu yanlışlıklara direnebilmekte midir? Kimler korkak, dönek, hain ve çıkarcıdır? Kimler arkadaşlarına çamur atmaktan çekinmeyen aşağılık yalancılar ve muhbirlerdir? Kimler ellerindeki istihbarat, güvenlik ve medya gücünü kötüye kullanan sahtekârlardır?

Kimler demokrasi katliamına, insan haklarının, temel hak ve özgürlüklerin tahribine karşı çıkmıştır? Kimler gerçekten demokrat, gerçekten cesur, gerçekten görevlerini nesnel kurallara göre yerine getiren, vicdan sahibi profesyonel istihbaratçı, güvenlikçi ve medyacılardır?

McCarthy felaketi, bütün bu soruların yanıtlarının er veya geç tarih tarafından dürüstçe verildiğini; Haksızlıklara karşı cesurca direnenlerin, demokrasiyi, hukuku, adaleti savunanların onurlandırıldığını; Döneklerin, sahtekârların, muhbirlerin, çıkarcıların, demokrasi katillerinin, iktidar dalkavuklarının maskelerinin zaman içinde düştüğünü ve hepsinin utanç içinde yaşamaya mahkûm olduğunu göstermiştir." (kaynak)