mahkumiyet

mahkum edilme, esir alınma, tutsak edilme durumu.

sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olması halinde verilen karardır. tck.da o suça karşılık gelen ceza somut olayın şartları hakim tarafından göz önünde bulundurularak sanığa verilir.

(bkz: cmk ya göre hüküm türleri)

hüküm giymek, hüküm giyilen süre.

yazarın notu:

bir yanı parmaklık üç duvar arası sıkışan yaşam alanı değildir mahkûmiyet!
belki vicdanımıza yenilgimizdir
belki de sıkışan ruhumuzla üşüyen ellerimizdir...
kim bilir
kim bilir belki de yutkunamadığımız şimdiki zamandır...
günlerin de bir sonu olacaksa olsun,
gecelere merhabalarımız olmasa da,
karanlıklara boyun eğmelerimizdir mahkûmiyet...
belki bilmediğimiz,
belki seçmediğimiz,
belki de kaçınılmaz olarak kendimize hüküm giydirdiğimiz...
yutkunurken geçmişe demir atışımız değildir mahkûmiyet,
merhaba diyemeyişlerimizdir gün doğumlarına,
el sallayamayışlarımızdır akşamlara,
çizik atamayışlarımızdır yılgınlığa...
sızısını ellere bağışlayamadığımız yüzümüzdür mahkûmiyet,
iç çekmektir,
yanmaktır tükenmeden
büyüterek emaneti
ve yüklenerek sorumluluğunu
kaçış kapılarını kilitlemektir mahkûmiyet..!

5.12.2008 02:06
uğur yaman

Şeytana uymanin sonucu yüce türk adaletin bu dünya için kestiği biletin resmiyetteki adidir, Önemli olani bu biletin Birde Öbür dünya versiyonu olmasidir, korkulmasi gerekende odur.
(bkz: herşeyin bedeli var buraya kadar)