lit lut

Bir yöresel fıkradan geldiğini tahmin ettiğim ikileme.

Heşinli'nin biri ölüm döşeğinde ve hoca başinda Kur'an okuyor. Hemşinli de yattığı yerde durmadan aynı şeyi tekrarlamakta;
"Lit lut, lit lut, lit lut...."
Sonunda hoca dayanamıyor ve diyor ki;
"Kelime-i Şehadet getuuuuuuuurrr. Eluuseeeeeen, Eluuseeen!"
Hemşinli yattığı yerden hocaya cevap veriyor;
"Ben ne edaam hoca! Lit lut, lit lut, lit lut...."

(bkz: alıntıdır)