bugün
- abdülmecit'in eşinin alışveriş listesi20
- yeşil yol filmindeki yol5
- seksi çoraplı ayak fotosu7
- tuvaleti dışarıda olan evde tuvalete gitmek3
- coskuyla sabunlanan pipi5
- boyun kütletmekten ölmek7
- nerdesiniz lan4
- arkadaşlar hakkınızı helal edin2
- tekirdağ büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi15
- her erkeğe bir kızın düşmesi10
- gülümseyen bir yanağı öpmek3
- arkadaşlar2
- arda güler27
- gta 618
- ölse zerre üzülmeyeceğiniz kişiler14
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202657
- 20066
- abdullah öcalan7
- pornonun yasaklanması6
- karslı ünlüler5
- johnnie walker red label3
- türk müzik tarihinin en iyi yılı5
- trabzonspor4
- tatlıses lahmacun4
- türk genci neden üretemiyor4
- emre aydın dinlemek2
- bir kere gelinen hayatta diyet yapmak7
- fabrikada gece vardiyasında çalışn işçilern yemeği7
- erkekte para yoksa yakışıklılığın önemi yoktur7
- 2006'nın 20 sene önce olması4
- asansörle birinci kata çıkan embesil7
- yeşil yol filminde idam edilen zenci2
- çalışan kadınlar aldatıyor diyen tip3
- mahsun kırmızıgül dinleyen yazar3
- kılıçdarcı yazarlar11
- vlc media player2
- olgun kadınlardan hoşlanan genç erkekler5
- çalışırken en nefret edilen şeyler11
- diş hekimleri sakso çekenleri anlayabiliyor mu8
- oğlu evlenmiyor diye cimere şikayet eden kadın2
- abdullah öcalan'a hakaretin yasaklanması4
- turkiyenin bilgi bankası5
- reklamlar yüzünden internetten soğumak5
- masaj salonuna giden erkek4
- muhaliflerin keyfinin yerinde olması6
- yahudiler olmasaydı amerika diye ülke olmazdı6
- yeni nesil evliliklerin kısa sürmesi4
- uzman çavuş2
- öğle arası4
- geçmişe götüren şarkılar3
yol yakınken dönmesini istediğim veya hiç yola çıkmamasını dilediğim "lar" onlar.
koca bir okyanusu tamamen kurutup o boşluğa sadece benzin doldurmak istiyorum.
"larlar". kim bilir neredeler? ama hepsini tek tek bulup tütün gibi bir şişe dizmek istiyorum.
larları çok rahat bulabilirsiniz. onlar her yerdeler. içleri boş şekilde karşınızdalar.
hatta kafalarına vurduğunuzda üst katta kapı çaldığını zannederler.
hepsini benzin dolu okyanus çukuruna atmak istiyorum. aslında hemen çukura atmayalım. hemen sahil kenarında bir kasabayı kocaman bir ızgaraya çevirelim. sonra yağdan bir tsunami yaratalım. kocaman bir ızgara var okyanusun kenarında şimdi. "larlar" hepsini ızgaraya dizdim. tek tek una buladım. aralarında beyni olan var mı diye tek tek aradım. yanlarına bir ufak açtım. dumanlarından zehirlenirsem alkolle yıkanmak için. iki salise acıdım. "requiem in etkileri bunlar" dedim. acıma. eserin tam içinde bir sus bekledim. ilk susta bir kibrit çöpünü yolladım "benzin okyanusuna". yeni bir okyanustu burası. uğruna kanlar dökülmemiş, kansız"lar"dan oluşma bir okyanus olmuştu. bu sadece biraz daha samimi olup, bahane aramadan benzin ve ölü "larlar" ile dolu olacaktı. yani en temiz mezarlık olarak benzin okyanusu oluşacaktı.
yanan okyanusun yanındaki sahil kasabası kokusundan anlaşılacağı üzere yenmeden direk çöpe atılmaya hazırlardı. doğada hiçbir şey boşa gitmez ama "larlar" gider. onların eti de beyinsizlikleri sebebiyle tüketilmez. domuzdan önce onlar görülseydi, eminim domuz şuan
dini yemeğimiz olurdu. kokmazlar ama tüketeni kendilerine dönüştürürlerdi. yani beyinleri her geçen gün kendini yemeye başlar. kendini yer ve sindirdiği beynini kafatasının ortasına sıçarken ölürler. mutasyon demek zor ama bu aşamadan sonrası artık onların altın çağı, bizlerin ise bir kişi daha eksildiğimizin kanıtıdır.
tam karşınızda "lar". yok edilmeliler. ölülerinden sabun yapsanız bir daha yıkanmamak için yalvarırsınız. her köşede onlar var. kafaları yerlerinden koparılmak için bekliyor. yetkilisiniz. içlerinden her birinin oluşmasının sebebiyiz. biz ve larlar...
koca bir okyanusu tamamen kurutup o boşluğa sadece benzin doldurmak istiyorum.
"larlar". kim bilir neredeler? ama hepsini tek tek bulup tütün gibi bir şişe dizmek istiyorum.
larları çok rahat bulabilirsiniz. onlar her yerdeler. içleri boş şekilde karşınızdalar.
hatta kafalarına vurduğunuzda üst katta kapı çaldığını zannederler.
hepsini benzin dolu okyanus çukuruna atmak istiyorum. aslında hemen çukura atmayalım. hemen sahil kenarında bir kasabayı kocaman bir ızgaraya çevirelim. sonra yağdan bir tsunami yaratalım. kocaman bir ızgara var okyanusun kenarında şimdi. "larlar" hepsini ızgaraya dizdim. tek tek una buladım. aralarında beyni olan var mı diye tek tek aradım. yanlarına bir ufak açtım. dumanlarından zehirlenirsem alkolle yıkanmak için. iki salise acıdım. "requiem in etkileri bunlar" dedim. acıma. eserin tam içinde bir sus bekledim. ilk susta bir kibrit çöpünü yolladım "benzin okyanusuna". yeni bir okyanustu burası. uğruna kanlar dökülmemiş, kansız"lar"dan oluşma bir okyanus olmuştu. bu sadece biraz daha samimi olup, bahane aramadan benzin ve ölü "larlar" ile dolu olacaktı. yani en temiz mezarlık olarak benzin okyanusu oluşacaktı.
yanan okyanusun yanındaki sahil kasabası kokusundan anlaşılacağı üzere yenmeden direk çöpe atılmaya hazırlardı. doğada hiçbir şey boşa gitmez ama "larlar" gider. onların eti de beyinsizlikleri sebebiyle tüketilmez. domuzdan önce onlar görülseydi, eminim domuz şuan
dini yemeğimiz olurdu. kokmazlar ama tüketeni kendilerine dönüştürürlerdi. yani beyinleri her geçen gün kendini yemeye başlar. kendini yer ve sindirdiği beynini kafatasının ortasına sıçarken ölürler. mutasyon demek zor ama bu aşamadan sonrası artık onların altın çağı, bizlerin ise bir kişi daha eksildiğimizin kanıtıdır.
tam karşınızda "lar". yok edilmeliler. ölülerinden sabun yapsanız bir daha yıkanmamak için yalvarırsınız. her köşede onlar var. kafaları yerlerinden koparılmak için bekliyor. yetkilisiniz. içlerinden her birinin oluşmasının sebebiyiz. biz ve larlar...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com