koşma

edebiyat dersinin ortasında bu konuya geçildiği sıralarda camdan bakıpta
-dur lan oğlumm koşmaa düşceen diye bir espri yapılan konu. *

nihat behram şiiri.

uğul uğul dolaşırım
ayışığı yana yana
zulüm sana dalaşırım
ayışığı yana yana

solgun gülde delişirim
ömrüm yetse üleşirim
kanda olsam erişirim
ayışığı yana yana

acı ürür inim inim
yüreciğim dürüm dürüm
gün ağarsın buluşurum
ayışığı yana yana

behram hasret elindedir
derdin kökü derindedir
düşen cana can eklenir
ayışığı yana yana

Halk şiirinin en sevilen ve en yaygın biçimidir.Sözlü edebiyattaki koşukların devamı niteliğindedir.Saz eşliğinde özel bir ezgiyle söylenir.6+5 yada 4+4+3 şeklinde duraklanır.Genellikle son dörtlükte şairin tabşırması geçer.iki şekilde incelenirler:
1)ezgilerine göre: acem,ankara,bayındır koşması...
2)yapılarına göre: düz koşma, karşılıklı konuşma şekline koşma, koşma-şarkı,tecnis,musammat koşma,ayaklı koşma,yedekli koşma,zincirleme koşma,zincirbent koşma

yusuf ziya ortaç şiiridir.

Bir daha o fırsat geçer mi ele?
Dün gördüm, bugün de göresim geldi!
Gülüşü o kadar hoştu ki hele,
Lebinden koncalar düresim geldi!

Hem küçük, hem güzel, hem de utangaçtı,
Gözleri gözümden daima kaçtı,
Saçları ne güzel, ne ipek saçtı,
Öpüp okşayarak öresim geldi!

Yüzü benziyordu bahar ayına,
Kaşları can yakan aşkın yayına,
Hasretle kapanıp hâk-i pâyına,
Yüzümü, gözümü süresim geldi!

bir Sabahattin Ali şiiri.

Sevip sevip yarı ele kaptırmak
Kara bahtın bana eski işidir.
Ömrümdeki yıllar kadar yar sevdim
Her biri bir başkasının eşidir.

Canlar verdim her birinin yoluna,
Hepsi girdi bir yiğidin koluna,
Bülbül bile kondu bir gül dalına,
Boşta gezen bizim gönül kuşudur.

Baktığım yok üzüntüye, sevince.
Feryat etmem yar başından savınca,
Benim gibi sevmelidir sevince:
Ne göz görür, ne kulağım işitir.

Kara saçım dik başımda kar oldu,
Ak saçımla yar sevmesi ar oldu,
Bana vuran eller değil, yar oldu,
Bu dert benim dertlerimin başıdır.

Kimi aşık dileğine ulaşır,
Sevdiğiyle cümbüş eder, gülüşür,
Kimi benim gibi garip dolaşır,
Asıl aşık kam almıyan kişidir.

halk edebiyatının bir türüdür.