kovulmak

Kovma işine konu olmak veya kovma işi yapılmak.

(bkz: isten kovulmak)
(bkz: evden kovulmak)
(bkz: meyhaneden kovulmak)

kafa dinlemek ve tatil yapmak icin kacirilmamasi gereken firsat.

" - kovulmadım lan istifa ettim. " şeklinde anlatılan kovulan kişinin kabullenemediği olaydır.

(bkz: işten kovulmak)

dışarıdan bakınca sorun yokmuş gibi gelen ama kovulan siz olunca zannettiğinizden daha çok koyan eylem. örneğin kıytırık bir müzik grubunden arkadaşlarınızın arasından atılma macerasını aktarayım. bu yetenekli kız senanur...

- senanur kovuldun?
- beni kovamazsınız ama ben, ya rowan yardım et bir şey söyle.
r: bu benim kararım değil. bilmiyorum.

çünkü ben iğrencin tekiyim. hiçbir şey de diyemedim, suçluyum da suçluyum. 3 ay sonra aynı şey başıma geldi.

- rowan sen artık bu işe yeterince önem vermiyorsun, bence seninle başka bir ara devam etmek vıdı vıdı da bıdı bıdı
- oğlum bir şey desenize, saçmalıyorsun desenize, ya!
d: bu benim kararım değil. bilmiyorum. ama aslında vıdı vıdı da bıdı bıdı

buna halk edebiyatında kazık yemek denildiği de bilinir.

istenendir. Kovun beni bu sozlukten. Aptal modlar.

kisiye herhangi bir kurum ve ya kurulustan gerek tasdiknameli gerek tasdiknamesiz siktir çekilmesidir. bir kere isten kovuldum onda da toydum yeni mezundum cahildim surayi imzala dediler hic ne olduguna bile bakmadan imzaladım, is sozlesmemiz feshedildi dediler amk. yavsak karilarinin genciz, güzeliz, zekiyiz universite mezunuyuz ilerde onlari yerlerinden ederiz diye korkup uc universite mezunu genc dinamik zeki guzel kizi isten hiç bir sebep gostermeden cikardigi gun geliyor aklima o yuzden kovulmak kelimesi icimde bir yaradir is hayatinda yedigim ilk kazigi hatirlatan okkali bir kelimedir.

kişiyi ruhsal yönden derinden yaralayan olumsuz durum. kovulan insan haklı yere kovulması durumlarında bir nevi kendisini teselli edecek bir düşünceye sahip olur. çünkü şöyle der kendi kendine. haksızdım ve bu yüzden kovuldum. fakat haksız yere bir ortamdan kovulan insan, manevi anlamda derinden etkilenir ve neden bana bu yapıldı diye düşünebilir.

Bir kere başıma gelendir. Universite arası tatilde çalışayım dedim. Ilk iş yerimdi. Bir ihtamal gideceğim dedim ama garanti dememiştim. E tecrubesizlik çok heyecan yapiyordum odaklanamiyordum falan. Cok iyi niyetle tatlı dille söylemişti ama. Belki yalanım böyle çıktı benden bilemiycem.

izin günleri de işe çağıran patrona "az ye de kendine bi eleman daha bul" minvalinde iğnelemeler yapılması, ve tatil günü çalışmayı mazeret üretmeden net ve kesin bi dille reddetmem sonucunda başıma gelen durum.

şakşakçısıyla iletti elim haberi bide. yüzyüze de konuşmadı pezevenk.

işten çıkmış olmam nebze sikimde değil de, kovulma duygusu tuhaf, kor gibi oturdu böğrüme. neyse geçer heralde.

Bugün iş arkadaşımın başına gelen durum.
Kendin ettin kendin buldun anam, oturdum hiçbir şey yapmadım, ben sustum, o bağırdı, ben ılımlı yaklaştım o fevri davrandı.
Sonunda kovuldu.
8 aydır iliğimi kemiğimi sömürdüğü yetti.
Patron bey ne mal olduğunu anladı.

Yar saçların lüle lüle, kız sana güle güle!

Girdiğim son iki iş yerinden kovuldum.

Üçüncü girdiğim işyerinde bu gün seninle devam edelim mi konuşması yaptılar.

Gerçekten zeki olmak başlı başına bir sorun. Kendimi törpülemek yerine mış gibi yapmam gerektiğini anladım. Ama üzen şey şu oldu keşke yine böyle bir konuşma olmasaydı.

Lakin eskisinden daha hırslıyım çünkü benimle çalışmak için onlara öyle mükemmel şeyler sunacağım ki iyi ki bu arkadaşla çalışmaya devam etmişiz dedittireceğim...