kerramiyye

ilginc bi islami felsefedir.. adini, kurucusu Ebu Abdullah Muhammedbin Kerram'in soyadindan alir.. mücessime olarak da bilinir.. tanriyi bi kaliba sokma geregi duymuslardir.. belli başlı görüşleri bu fikri destekler;

-allah arş üstüne oturdu (mesela bu)
-”sema allahın ağırlığından yaratılmıştır” ayetinden yola cikarak, tanrıyı cismani bi hale sokmaları.. (mücessime)
-iman dil iledir.. kişi kalbinde küfür olsa da "lailahe illallah" derse mümindir. (al sana şekilciliğin krali)

hani kalbin saflığı, ihlas ?

öte yandan özellikle son görüş onlara ait değilmiş gibi şöyle de farklı bir görüşleri vardir..;

-Farz namazlar ve hac için niyetlenmek gerekmez, nafileler için gerekir..

burda da bu arkadaslarimiz kalbi duyguları ön plana almislar.. dogru ya da yanlıs, niyet farzdir, sarttir ya da degildir.. bahsettigim o degil..

hatta ne var biliyor musunuz ? bence kerramilik (kerramiyye) sanki elitist bi oluşum.. kalbi tam imana erememiş ancak sevimli abilere, "olur mu abicim sen de cok saglam muslumansin ya" demenin tarikat hali.. ki bu kadar şekilci insanlarin ihlas icinde riyaya yahut şirke bulaşmadan, zühd ile imanlarini korumalari; başta melamiler olmak üzere biçok karizmatik tarikata ve felsefi görüşe göre de pek mümkün değildir.. e tabi en iyisini allah bilir..

(bkz: melamilik)

edit: nişabur civarlarinda 9. yüzyilin ortalarinda doğmuş bi akımdır..

Tamam biz kerra yiyoruzda zaten, bundan kim nemalanacak.