kenks

küçükken ya bir şey bir yerimizi keserdi, ya yere düşerdik, bir şey olurdu. elimiz filan kanardı. yanımızda bir arkadaşımız varsa acımızı görür ve acıya ortak olduğunu göstermek için bir şekilde elini parmağını keser o kana kendi kanını bulaştırırdı. sonra bu kişiler birbirine kan kardeşim demeye başlardı.
kan kardeş zamanla işlevini ve içeriği kaybetti, yozlaştı.
kan kardeş oldu sana. Kan + Ka(rdeş) = kanka
oradan da popüler kültürün cıvık haliyle beraber o da kenkse, kankiye, kankoşa döndü.
kaynak : fikirtepe çocuğu olmak adlı eserden.

bu nasıl kelime evrimidir?

kanka nasıl kenks olmuştur.

kankanın evrimleşmiş hali.

"kan kardeşim" den müthiş bir evrim geçirerek ortaya çıkan hitap.

kan kardeşim
kanka
knk
knks
kenks *

bir de karşı taraf açısından düşünülerek kullanılması gereken hitap biçimidir.

lumpenlik turnusolu. ya arkadaşım sanane kim nederse desin. gidip saçma sapan komikli laflardan toplumsal tespit çıkaran adamlarla dolu ortalık. bazen evde sevgilime "lan karı" diye sesleniyorum. ne biliyim arkadaşıma "kenks" diyorum, "hacıt" diyorum. çok utanmaya gerek yok o an onu istemiş canım. şimdi gidip bir tane elma yiyecağim izninizle. canım istedi. toplumun beslenme yapısını ve ahlaki değerlerini bozuyorsam affedin.

kankadan türemiştir.

(bkz: kenks)
(bkz: konks)*

kanks ın okunuşudur efenim.

kanka -> kenka -> kenk -> kenks!!! kankiy, kankito vs. de vardır. hatta ankaralı liseli kızlardan şunu bile duydum: kankoşperellam!!!

(bkz: panpa)* * * *