bugün

/91
Bir süre ciddi, ciddi düşünüp üstünde kafa yorduğum, hangi ölüm türünün daha acısız olduğuna kadar araştırdığım, sonra; ‘ulan dalyarak en acısız ölüm şeklini araştıracak kadar canın tatlı, otur götünün üstüne yaşamak güzel’ diyerek vazgeçtiğim eylem. Yani güzel kardeşim, zaman zaman boktan olsa da yaşamak güzel, daha içilecek çok rakı, sevilecek güzel kadınlar, ana avrat sövülecek orospu çocukları, sımsıkı sarılacak dostlarımız var, bunlar bırakıp gidilmez.
Off nası yapıyorsunuz ya. Bir dizi repligi vardı " öldükten sonra acı cekmeyecegimi bilsem öldürürdüm kendimi" diye.

Bu dünyadan gidiyorsunuz da gittiğiniz yerden emin misiniz?
acizliktir. net.
bu gece de uykularımı kaçıran düşünce bozukluğu.
acizliktir.
Sebebi ne olursa olsun intihar etmek mallıktır her şey gelip geçer hayat güzeldir çok kafaya takmayın.
Yoran bir düşüncedir, düşünürken ondan başka hiç bir duygu doğru gelmemektedir ancak o duygu geçince de s*kerim dünyayı bir kez yaşıyoruz onu da doya doya yaşayayım diyor insan.
gece gece beynimin ücra köşelerinden çıkıp kendini gösteren düşünce. bu gece de şansı yok belki başka bir sıcak gecede kavuşuruz.
Kaç kez kıyısından döndüm hatırlamıyorum.
Gereksiz aktivite.
Gene basladilar amk bu basligi uplamaya.
yakın hissediyorum soğukluğunu ama yapamayacak kadar da korkak sayılırım bence.
Hayallerin bittiği yerde başlayan yokolma içgüdüsüdür...
Büyük kırmızı düğmeye basmaktır. Ne işe yaradığını bilmeden sadece olağanüstü bir şey olacağını ve her şeyin düzeleceğini ummaktır.

Komik umudun bittiği yerde insanın canına kıydığını düşünürdüm. Dikkatli bakınca ölüme bile umut bağlıyormuşuzm
ulan lavuklar ize Hristiyanlık yapmayın.
ne idükleri belli olmayanların sözleri bize lazım değildir.
öldürür.
uykusuzluktan meydana gelir.
“zaten intiharların çoğu başka birini cezalandırmak için yapılmıyor mu savcı bey?”
(bkz: bir zamanlar anadolu da)

çözüm arıyorsan bir şeylere güzel bir kaçış yoludur aslında.
nefes alamıyorken adeta; kaçıp gitmek istemektir.
*gülen surat emojisi*
bir gün bu erdemli şeyi yapıcam.
ey tanrı, eğer varsan bu sayılmaz.
ilk elin günahı olmaz...
Kendimi baya bir yakın hissettiğim "zayıflık" (?)
insanın kendi ailesi bile onu dışladığında geriye pek bir yaşama isteği kalmıyor tabii.
Onun yerine bir sırt çantası kapıp dünyayı dertsizcesine dolaşmak daha mantıklı gelmiştir bana hep.
Genellikle başkalarını cezalandırmak için yapılır, bir nevi intikam.
© copyright 2005 - 2026