insanın hevesini kıran anlar

tam bir şeye kalkışmışken, heves etmişken durumu anlayınca yıkıldığınız hayata küstüğünüz andır.

Altılının iyi para verdiği bir anda 5.ayakta takılmaktır.
--spoiler--
Yaktın beni oymapınar.
--spoiler--

en son kız arkadaşımla gezerken aramızda geçen diyalog bu hisleri yaratmıştı bende ama çaktırmadım
+ ben
- sevgili

-hayatım gel şuraya girelim güzel şeyler var burada
+yorulmadın mı sabahtan beri geziyoruz
-aa aşkım sana şu kupayı alayımmı
+yok canım valla gerek yok benim var zaten
-hangi rengi hoşuna gitti söyle lütfen içimden geldi
+peki o zaman maviyi alabilirsin (hafif bir tebessüm ile)
-ama yok ya sen kırarsın şimdi bunu
+haklısın kırarım (iç sesim : ulan mal siktimin salağı kalbimi kırdın bardak kırılsa ne olur)
-gel hadi şakaydı alalım
+yok cidden kırarım hadi çıkalım buradan.

edit: ulan baktım da baya çaktırmışım artık nasıl kırıldıysam.

ilk buluşmada ''bu saçlar bu üst baş ne'' gibi bir tepkiyle karşılaşmak. insanların izzeti nefislerini kırmamak lazım. sevginizi ispat etseniz de, her şeyden çok sevseniz de, yapmış olduğunuz bir kırıcı davranış her şeyi bitirebilir.

Yeni bir oyun aldığımda ve oyunun netle çalıştığını fark edince netim olmadığını gördüğümde olan bir olaydır benim için.

Böyle çok hayal ettiğiniz ve cok calistiginiz bi şeye tam sahip olacakken kıl payı denilen durumla elinizden kacirmak. Sonra bütün isteğin yok olup gidiyo ışte.

Malafatı gevretirken belgeselin yarıda kesilmesidir.

bi kız görürsün çok beğenirsin yanına gidersen bıyığını farkedersin hevesin kaçar.

montla sıçmak zorunda kaldığım zamanlar.

(bkz: hayatın acımasız olduğunun anlaşıldığı anlar)

Özleyip de aradaki duvarı farkedince ancak rüyamda görebilceğimi düşündüğüm zaman.

beklentilerin beni üzdugu anlardir. hiç kimseden bir beklentinin olmamasınin imkansiz olduğunu bilmekte.

Reddedilmek.

Bir işin sizden çok daha iyi yapıldığını görmek.

Tam bir şey söyleyecekken lafın arasına girip başka bir konudan bahsedildiği andır.