bugün
- cumaya gitmeyen yazarlar ifşa platformu20
- fatma betül sayan kaya29
- isparta'ya gidip nervio ile kahve içmek8
- hiçbir şeyden haberi olmayan tek adam7
- camilerdeki ayak kokusu7
- yeni sözlük açma fikri9
- yapay zekanın çok yapay olması8
- kezoyu neyzen bakışıyla iskandil etmek4
- daha 17 dizisi4
- damla sakızlı muhallebi9
- son 3 ayın en başarılı gammazları8
- sicilya kizlari4
- şeriatı savunan begüm polat'ın şaplak şovu49
- edirne'ye gidip muslettin amca'nın elini öpmek11
- 6 kasım dünya galatasaraylılar günü9
- senin manita evleniyormuş diye mesaj atan arkadaş11
- alexander nübel14
- 4 kasım 2026 fenerbahçe liverpool maçı92
- kız kankanın ehonomi çoh eyi demesi2
- allah ne muradın varsa versin2
- münafık2
- musiker2
- her şeyi bilen halk4
- asansörde yukarı bakma refleksi2
- yarinin ayaklarını avuçlarında ısıtan sığır4
- henüz yolun başında olan yazarlar5
- ocean vitamind32
- 5 kasım 2026 uludağ sözlük ara yüzünün değişmesi9
- yaprak dökümü sonrası türkiye3
- boşanmak2
- seri katilin özellikleri2
- 2017 orta paket passat vs 2024 full paket megane5
- kahve içerken piyasa yapmak3
- fatma betülüm yapmaz9
- masklavi felsefesi5
- negatif insanları hayatına almamak2
- fatma betül sayan kaya'nın tutuklanması5
- gece gece bir sözlük kızıyla nutella kaşıklamak3
- iyi menemenin sırrı22
- ayrılıkçı kürtler2
- damat adayının yaprak dökümü oğuz gibi olması2
- ciddiye alınmamak2
- kasım cömert tokayev2
- türk polisinin şefkatli kolları3
- sinirlenen dilenci kadın6
- haram para5
- bir erkeğin bir kadınla lahmacun yemesi2
- kim cha eon11
- sözlük hanımlarının bugünkü kıyafetleri8
- ilgi istiyorum lan ilgi ilgi verin bana çabuk3
allah ın varlığını inkar eden insanların içerisinde oldukları zannedilen paradoks.
bir ateistin veya allah ı inkar eden birisinin düşüncesi aşağıdadır.
fikir:
tanrı yoktur diyen insan(inanmadığı için kavram tanrı olmalı), ölünce eğer tanrıyla karşılaşırsa aynı inkarı orada da sürdürebilir. "dünya hayatı boyunca sana inanmadım sana burada da inanmıyorum çünkü gönderdiğin deliller yetersizdi, gönderdiğin peygamberler yanlıştı" vb cümleler kurarak öldükten sonra kendimi savunabilirim düşüncesiyle hareket edebilir.
işte bu yukarıdaki fikir çoğu ateistin dile getirdiği bir fikirdir. dikkat edilirse ortada bir paradoks oluşuyor, tanrı insana kendisine inanması için dünya hayatı sunuyor, kul inanmıyor ve ölünce de yetersizdin diyor.
yanılgı:
bu paradoksun oluşmasındaki temel husus 'unutmak' tır. allah insanları kalubela denilen zaman diliminde yarattı. yani kıyamet kopuncaya dek dogacak tüm insanları bir defalığına yaratıp onlara sordu, "ben sizin rabbiniz miyim?" hepsi cevap verdi "evet öylesin"
yukarıdaki hadise kuran da anlatılmaktadır.
peki ne oldu da bu insan ilk başta allah ı kabul edip, dünya hayatını yaşadıktan sonra hayır sen yetersizdin diyerek inkara kalkıştı.
işte temel sorun unutmak burada ortaya çıkmakta. insan bu sözü verdikten sonra dünya hayatına gönderilmiştir, ve bu çok kısa bir zaman dilimiyle gerçekleşir. yani dünya hayatı biz allah a "evet sen bizim rabbimizsin" sözünü verdikten hemen sonra başlar ve çok kısa bir süre içerisinde biter, kendimizi o sözü verdiğimiz yerde tekrar buluruz. bunun anlamı önce tanrıya "evet sen bizim rabbimizsin" deyip, birkaç saniye sonra (ki dünya hayatı bir kaç saniyedir) hayır sen gerçek değilsin demektir, işte insan o sözü verdiği anı hatırlamadığı için öldükten sonra tanrıyla karşılaşırsa rahat rahat "sen yetersizdin ben sana hala inanmıyorum" diyebileceğini zanneder. eğer o gün allah a "ben sana inanmıyorum" denilseydi, ki belki diyenler olmuştur, onlar tekrar ebediyen yokluğa gönderilip inananlar hesaba çekilirdi. yani varolan insanların tamamı allah ın varlığını kabul etmiş, şuan bunu ispat etme içerisindedirler.
bir ateistin veya allah ı inkar eden birisinin düşüncesi aşağıdadır.
fikir:
tanrı yoktur diyen insan(inanmadığı için kavram tanrı olmalı), ölünce eğer tanrıyla karşılaşırsa aynı inkarı orada da sürdürebilir. "dünya hayatı boyunca sana inanmadım sana burada da inanmıyorum çünkü gönderdiğin deliller yetersizdi, gönderdiğin peygamberler yanlıştı" vb cümleler kurarak öldükten sonra kendimi savunabilirim düşüncesiyle hareket edebilir.
işte bu yukarıdaki fikir çoğu ateistin dile getirdiği bir fikirdir. dikkat edilirse ortada bir paradoks oluşuyor, tanrı insana kendisine inanması için dünya hayatı sunuyor, kul inanmıyor ve ölünce de yetersizdin diyor.
yanılgı:
bu paradoksun oluşmasındaki temel husus 'unutmak' tır. allah insanları kalubela denilen zaman diliminde yarattı. yani kıyamet kopuncaya dek dogacak tüm insanları bir defalığına yaratıp onlara sordu, "ben sizin rabbiniz miyim?" hepsi cevap verdi "evet öylesin"
yukarıdaki hadise kuran da anlatılmaktadır.
peki ne oldu da bu insan ilk başta allah ı kabul edip, dünya hayatını yaşadıktan sonra hayır sen yetersizdin diyerek inkara kalkıştı.
işte temel sorun unutmak burada ortaya çıkmakta. insan bu sözü verdikten sonra dünya hayatına gönderilmiştir, ve bu çok kısa bir zaman dilimiyle gerçekleşir. yani dünya hayatı biz allah a "evet sen bizim rabbimizsin" sözünü verdikten hemen sonra başlar ve çok kısa bir süre içerisinde biter, kendimizi o sözü verdiğimiz yerde tekrar buluruz. bunun anlamı önce tanrıya "evet sen bizim rabbimizsin" deyip, birkaç saniye sonra (ki dünya hayatı bir kaç saniyedir) hayır sen gerçek değilsin demektir, işte insan o sözü verdiği anı hatırlamadığı için öldükten sonra tanrıyla karşılaşırsa rahat rahat "sen yetersizdin ben sana hala inanmıyorum" diyebileceğini zanneder. eğer o gün allah a "ben sana inanmıyorum" denilseydi, ki belki diyenler olmuştur, onlar tekrar ebediyen yokluğa gönderilip inananlar hesaba çekilirdi. yani varolan insanların tamamı allah ın varlığını kabul etmiş, şuan bunu ispat etme içerisindedirler.
neyi inkar ettiğine göre değişebilen paradoks.
(bkz: ben bu anı bir yerden hatırlıyorum)
(bkz: ben bu anı bir yerden hatırlıyorum)
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com