illumination theory

bir octavarium olamasa bile, koskoca bir ADTOE'e bedel parça. albümün balladı olduğu kesin. james labrie'ın sesini saldığı çok belli oluyor. sesinin kökten kaybetmeden pratiklere yüklenmeli, menajerine tokat atmalı. bune lan, kedi miyavlaması gibi sesler çıkarıyor. bu adama bu sesi yakıştıramıyorum. tamam normal tonu çok güzel rahatlatıcı ama, yüksek notalara çıkması ile ünlü olan bu adam yükseklere çıkınca kötü ses çıkartıyor. ben eski labrie reyizi istiyorum. olmamış. grubun geri kalanı işini yapmış, mangini farkı ne kadar belli olsada gruba uyum sağlamayı becermiş.

biraz fazla uzun gibi, manowar'ün achilles, agony and ectasy'si gibi baydı sonlara doğru, tabi başları gayet güzel.

dream theater ın son albümünün son şarkısıdır. ef sa ne dir.