idam edilenlerin adini okula vermek

buna adnan menderes ve hasan polatkan örnek verilebilir. ikiside devletimiz tarafından asılmıs yine devletimiz tarafından isimleri okullara verilmistir. büyük bir kitlede bu celiskinin ortasında kalmıstır.

darbecileri el üstünde tutmakla eşdeğer durumdur netekim. "bir tezat var ama?" diye düşündürür insanı.

bunlar idam edilecek kadar büyük suç işlemiş insanlardı ama biz onların isimlerini okullara veriyoruz veya bunlar okullara isimleri verilecek kadar iyi insanlardı ama biz onları idam ettik demek. aslında 3. bir şık da var ki o da bunun çocuklara bir gözdağı olması ihtimali. "bizim ideolojilerimize ve çıkarlarımıza ters düşmeyin yoksa sizi de sallandırırız" mesajı veriyor olabilirler. en mantıklısı da bu.

(bkz: idam edilenlere anıt mezar yapmak)
(bkz: idam edilenlerin adını istanbul'un en büyük caddesine vermek)*
(bkz: idam edilenlerin adınu mahalleye vermek)*
(bkz: idam edilenleri mumla aramak)
(bkz: adnan menderes)

Türkiye cumhuriyeti tarihinin en büyük yüz karalarından* olan bir olayı ört bas etmek için devletin yaptığı girişim.

(bkz: tükürdügünü yalayıp kusmak)
(bkz: bi boqa yaramayan pişmanlık)

bir yanlışın daha aptalca bir yanlışla örtbas edilmeye çalışılması. Ayrıca aynı vefakarlık(!) neden talat aydemir, deniz gezmiş veya nazım hikmet'e yapılmıyor sorusunu akla getiren durum.

kenan evren lisesi'nin adı erdal eren lisesi olarak değiştirildiğinde çok çok anlamlı olacak iştir.