bugün
- motorsikletçi yavşaklığı22
- fon tatsızlığı13
- türkiye'nin uluslar'a ligi ni puansız tamamlaması12
- sözlük yazarlarının yeni yıldan beklentileri16
- pantene4
- queen ravenna ile cin bayıldı pişirmek8
- s'i l v'e r m'i s t5
- akpde temizlik haftası4
- recep tayyip erdoğan6
- günaydın kızlar6
- türkiye'nin en büyük kuantum bilgisayarı2
- karton toplarken cin musallat olması4
- çakma teoman3
- true yu kızlar yurduna müdür yapmak2
- sabahları sevilen şeyler5
- hırsız4
- gingerbread biscuit2
- avrupa yakası3
- saç boyatmak2
- ktç ile gece vakti ormana girmek8
- fon vurgunu36
- sözlük yazarlarının kombinleri6
- rusya'nın mega zenginlerinin putin sonrası planı2
- advent calendar2
- traver yaşlanınca menopoza mı girecek antropoza mı13
- opeth dinleyen kız2
- the godfather filmindeki öfkeli adam3
- tilkiyi kümese bekçi yapmak2
- sadece türkiyede başınıza gelebilecek olaylar4
- kavga etmekten korkan erkek12
- kadınlara pas vermeyen erkek4
- libertaryen öğretmenin çelişkisi2
- sözlük yazarlarının yüz güzellikleri12
- musa'nın mısırlı olduğu kuranda tescilli8
- adamın iyisini 35'ine bırakmazlar yavrum15
- güzel kızın densizliğini özgüven gibi satması3
- altuğ akınsel2
- regl ağrısı13
- bik bik'in mutfağına konuk olmak23
- traver beyefendi mi hanımefendi mi14
- nude atmak8
- kız sanılan yazarın askere gitmesi15
- sözlük yazarlarının sevdiği takılar12
- arda güler7
- kızlar uyuduysa entellektüelleşelim3
- sözlükte kim erkek kim kız kendini belli etsin18
- ak parti3
- köfteci yusuf'un sattığı müthiş hamburger9
- 15 kasım 2026 fransa türkiye maçı11
- hesabı erkek mi ödemelidir11
19** doğumluyum, büyük şehirlerden birinde büyüdüm, çocuk yaşlardan beri gözlük kullanıyorum, ortaokul ve lise yıllarım ezikliklerim ile dolu, döverlerdi beni, hatta dövmeye gerek duymazlardı, nasıl derler kötülerin karşısına çıkmaya cesaret olmazdı. lise sonra kendime prensipler koymuştum, korkmak yok, çekilmek yok, aileden birine küfür eden olursa yumruğu patlat vesaire. lise sonra çok sevdiğim bir kız vardı, aynı dersanedeydik, bir de çok sevidiğim bir arkadaşım vardı, yakışıklı p*c bi çocuktu, ama iyi çocuktu. ben bu kızı görebilmek için dersaneye iki saat erken gelirdim, kız kapıda sigara içerdi bende onu izlerdim. ben bu kızla sosyal ağlardan (facebook) ekledim mesaj attım vesaire ama yanıt bulamamıştım, sonra bir gün o arkadaşımın o kızla konuştuğunu ve birbirlerinden hoşlandıklarını öğrendim, çocuk benim kızı sevdiğimi bilmiyordu, kız da benim onu sevdiğimi. ben öğrenince eve gittim tabi, hüngür hüngür ağlayacaktım ama kendimi tutuyordum, napıp ne ettiysem gözüm kıpkırmızı olmuştu ama ağlamamıştım. sonra kendi kendime ben de p*c olmalıyım dedim, ama ruhta yokki, bi sevgilim olmadı lise sonun son günlerinde, 2 ay kadar sürdü, ve tam anlamıyla kızın bana karşı olan duygularını kullanarak özgüven oluşturdum. sonra universite kazandım ankara da, artık değişiklikler vardı, 18 dim. artık başka bir şehirde ilk defa yanlız yaşayacaktım. büyük kardeşim üniversite okuyordu, küçük kardeşim de anaokuluna gidiyordu. evde ki tek maaş babamın asgari ücretiydi. artık sigaraya başlamıştım, babamın gönderdiği haftalık 25 tl ile hafta içi okula gidiyordum hafta sonları da sigara alıp içiyordum. orda da bir kıza aşık olmuştum, 1 sene boyunca konuşsam mı konuşmasam mı diye kendimle çelişirken, konuşmaya karar verdim, fakülte kapısının önünde onu beklerken sonunda geldi, tam da istediğim gibi yanlızdı. kalbimin daha öyle çarptığını hatırlamam. gidip konuşamadım. o hikaye de orda bitti. ankara da kafede çalışmaya başlamıştım, artık param oluyordu hemde fazlasıyla, alkol ile de tanışmış oldum, kafeden arkadaşlar vesilesiyle. her hafta bira içmeye gitmeye başlamıştım kafeden arkadaşla, kızılayda konur sokaktaki tunnel bara. ankara güzeldi fakat bölümüm iyi bir bölüm değildi. ve tüm derslerden kalmıştım, bende o sene tekrar ygs ve lys ye girmiştim, yaz geldi, tüm derslerden kalmıştım. yurttanda ayrıldığım için büt haftasında 1 hafta boyunca üniversite kütüphanesinde yatıp kalktım. neyse ki ankaraya çok yakın güzel bir doğaya sahip bir şehirde hatırı sayılır bir bölüm kazanmıştım. yeni bir universitede okuyordum artık ama sınıfımızdakilerden 1-2 yaş büyüktüm. sürekli olgun davranmaya çalışırken kendi kendimi küçültüyordum. en çok kendime tembih ettiğim, oğlum sus sakın konuşma, konuşma ki insan yerine koysunlar. artık 21 dim. orda da bir kıza aşık oldum. ve ben ona ulaşmaya çalışırken 2 sene içerisinde 5 farklı sevgilisi oldu. o p*clerin tek tek hayalime ulaşmalarına şahitlik ettim. yaşım 22 oldu, artık etrafımda yapılan haksızlığa tahammül edemiyordum, ellerim ayaklarım titrercesine sinirleniyordum, boş beleş kavga çıkarttığım oluyordu. erasmusa gittim, bir slav ülkesinde 6 ay kaldım, hiç bir kızla birlikte olmadım (ilk akıllara bu geliyor), etrafımdakilere kendimi harika bir hayat yaşadım ayağına (tabi olm ne sandın) dedim tabii. çok farklı ülkeler gezme fırsatı buldum. farklı kültürler tanıdım, erasmus yapıp aynı zamanda inşaatta çalışan bir ben varımdır herhalde. güzel günlerdi. ve 22 yaşın son günleri bunlar, kendimden nefret ediyorum, yalnız başıma oturup içki içmek istiyorum, müzik açıp tek başıma dinlemek, derin derin düşüncelere dalmak, değişen bir şeyler oldu mu? hayır, hala insanların hayallerimi yaşamalarını izliyorum, ilkokulda futbol maçı yaptığını düşün, ve sürekli yedek bekliyorsun, böyle bir şey tam da. sessizlik seviyorum artık, ama yanında sigara ve kısık sesle nostaljik parçalar, genç bedende yaşayan yaşlı bir ruhum. kesinlikle psikolojik sorunlarım olduğunu düşünüyorum. dış görünüşümden nefret ediyorum. beynimde dönüp dolaşan düşüncelerden nefret ediyorum. dışardan cesur ya da geliyorum insanlara ama bilmiyorlar ki bir ödlek olduğumu, kendi fikirlerimle bile yüzleşemeyecek kadar korkak olduğumu. korkularım küçükken insanlardı, şimdi ise düşünceler ve fikirler oldu. insanlar beni espritiuel hayat dolu biri olarak tanıyorlar. gerçek yüzümü bilen siz varsınız sadece. nasıl derler, taklaya gelse de kurduğumuz düşler, eksik olmaz yüzümüzden o kıyak gülüşler. kimsenin bu kadar uzun bir yazıyı okumayacığından eminim ve pskiyatriye ya da psikoloğa gitmeyi düşünmüyorum, tek başıma içmeyi bırakmak istemiyorum..
(bkz: bu başlık tutar)
Yazarların hayat hikayeleridir.
Edit: ama kimse kimsenin hikayesini okumaz. Anca yazarlar. Ben de okumam, banane amk.
Yazarların hayat hikayeleridir.
Edit: ama kimse kimsenin hikayesini okumaz. Anca yazarlar. Ben de okumam, banane amk.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com