golg

-gölg- ;
reha yünlüel $iiri..

gülümseyi$inden tuttum
yumu$acıktı
çoğalttım, büyüttüm
kentin en i$lek caddelerinde
bir bir dağıttım

kent
gülümseyi$inle bakıyordu gökyüzüne
gülümseyi$ine dahildi artık

ı$ıksız göle
bir sokak lambası yalnızlığında dü$üyordun
göl "G"sizdi
gölG'sizdin
ve bir emir kipinde bağırıyordu ı$ığına
G'sini ı$ığında kaybetmi$ göl

kentin tüm gölgelerini sürüklemi$ti pe$inde
yaramaz bir yağmur
gölgeler ıslak
ı$ığın kuru
yağmur
ı$ığında durmu$
yağmura ı$ığın vurmu$tu

ı$ık söndü
zaman bitti

gölgeler öldü

reha yünlüel'in, gölge imiyle çok başarılı bir şekilde oynayarak göl"g"sizliği anlattığı mükemmel şiiri.