gobel

gobel terimi sadece corum'a has bir sozcuk degildir .karadenizin diger bolgelerinde de kullanilmaktadir .kastamonu ,sinop gibi ,turkcede cocuk ya da genc genel isimleri oldukca yaygin oldugundan, farkli terimlerle adlandirilmaktadir. yapilmis bir arastirmadan orneklersem 400'e yakin isimlendirme vardir.

dogum oncesi hamilelik dönemindeki sözcükler: cenin, döl, dölüt, embriyo, nur topu, oğulcuk,
oğulduruk, tohum, urluk, urpak, uruk, yük.

bebeklikle ilgili sözcükler: apalak, bala, balaban, bebe, bebek,badar(ayni zamanda ayi yavrusu anlamindadir) bebiş, beççe-i nev, dadaş, evin çiçeği, evin
meyvesi, evin neşesi, ımırkay bala, naaday, nevreside, prematüre, süt kuzusu, süt çocuğu, tımık, togırgan oğlan, tosuncuk, yavru,yeni doğan.

okul oncesiyle ilgili sözcükler: afacan, ana kuzusu, , bacaksız, bıdık, bızdık, bit (a. biti), bitirim,
bitmiyesice, boncuk, bozo, böcü, bücürük, büdük, cimcime, comba, çoni, doğma, enik, evin böceği, evin çiçeği, elleş, fıdıl,
fırlama, gobel, gödek, gözümün nuru, haylaz, ilk göz ağrısı, karağım, kazan dibi, kereta, kıvırcık, kopil, körpe, kuş cücüğü, kuzu,
küçük, manık, muzır, nokta, pedo, serçe, sıçırık, sidikli hallaç, sirke saçlı, sünnet çocuğu, sebek, şovşak, sumsuk, tombalak,
ufaklık, yaramaz, yavsak, yumurcak.

okul cağıyla ilgili sözcükler: ayal, bala, bayram çocuğu, beççe, bisküvi çocuğu, çağa, çalı kuşu, çırak, çocuk,
çoluk, dünkü çocuk, ebna, erke, evlat, etfal, ferzent, ibn, kenje, keregi cok, kız, köpün, küçük bey,
mahdum, mektep çocuğu, muhallebi çocuğu, nimkâr, oçhuh, oğlan, oğo, oğul, oğulcuk, okul çocuğu, orospu çocuğu, orostopol,
öğrenci, öksüz,, öz çocuk, pur, püser, sokak çocuğu, sübyan, şabi, şakirt, şehir çocuğu, , talebe, tıfıl, tinerci çocuk, , uşak, üvey,
velet, yedi, yetim, yetmen, zade, zamane çocuğu, zorık.

ergenlik ve genclik donemi :akl-ı baliğ, büluğ, balan jigit, boz ökpe bala, bozlak, danadöğen, ferik, fıdıl, filiz,
ilk gençlik, kopil, meri, öndirşin, ören, örimtal, öspürüm, piliç, yavru kuş.
azimet , azamat, cillop, civan, çiçek, çiçek çocukları, çupa, dava, deli divane, delikanlı,
embesil, filinta, fıstık, fidan, genç, hayta, jön, kızbozbala, seme, sülün, şebab, toraman, yaşaya, bahadır, bakir, bakire, bekâr, cahil,
dadaş, damat, delişmen, efe, ev kızı, gelin, güveyi, jigolo, kabaç, kabadayı, kalfa, kazak, kırkın, kıro, koşşı, koşundaş, küçük
hanım, muavin, levent, otrulmış kız, pehlivan, prens, prenses, reşit, serseri, sevgili, şeyhzade, taze, telekız, timsah, toy, urı ogıl,
yakışıklı, yakın, yardımcı, yaver, yavuklu, yiğit, yosmam, zeybek.

ornekler cogaltilabilir.

(bir kismi -turk dilinde cocuk ve genc...mehmet hazar'dan alinmistir.)

çorum lehçesinde çocuğa verilen addır. yörelere göre değişik varyantları vardır.
(bkz: kızan)* *
(bkz: uşak)*

genelde cümle içinde kullanılır ve kişinin arkasından söylenir, yani kavgada da söylenmez, tam küfür gibi de değildir çünkü.

anadolu da özellikle batı karadeniz ve orta anadolu'da küçük çocuklara ve fırlama yerinde durmayan insanlara söylenen piç anlamına gelen hitap şekli.