gitmek

çok fazla felsefi yada romantizm kokan söze gerek yok. bir sabah kalkarsın ve artık gitmen gerektiğini anlarsın.

kaçmak değildir gitmek, bu yüzden çok anlam yüklenmemeli.

değerin bilinmemiştir gidersin,
kalbe girememişsindir gidersin,
en olmadı kafana sıkar gidersin.

sessizce olanı makbuldür gitmelerin. zira geride bıraktığın gidişinin gürültüsünden bile rahatsiz olur.

öyle güzel, öyle harika gidersin ki arkaya dönüp bakmazsın bile.

nazım ''gitmek bir eylemdir, unutmaksa devrim'' der.

unutmak için gidersin,
yeniden nefes almak için gidersin,
yaşamak için gidersin.

gidersin sessizce. kalan düşünsün dersin.

gitmek istiyorum.. bir daha geri dönmemek üzere..

yok olmaktır bazen....

özellikle izmir, ankara ve istanbul' a gerçekleştirmek istediğim eylem..

Gitmek cesaret ister ufaklık.
Gidecegin yer neresi olursa olsun.
Sevdiklerinle arana mesefe girince.
Varış yerinin hiç bir anlamı kalmaz.
Vedalaşmakta zor iştir biliyor musun?
Oturursun geminin kıçına.
Bakarsın sevdiklerine, gittikçe ufalırlar, ufalırlar, kaybolurlar
O zaman anlarsın işte.
Vedalaşmak asıl kalana değil, gidene koyar.

Bazen acı verir, bazen ise mutluluk katar hayatına fakat asıl soru şu

Gerçekten gidene mi bir şey olur yoksa kalana mı..

2 hafta sonra tekrar gerceklestirecegim.

Not: ulan 1 yilda ne kadar sehir degistirdim amk. Gezmeye de degil yasamaya gidiyorum bir de sehirlere.

sen onunla berber dağları aşarsın.
o dağın arkasına gelince çekip gider.
gitmek nankörlüktür

Bu günlerde herkes gitmek istiyor
Küçük bir sahil kasabasina
Bir baska ülkeye, daglara, uzaklara...

Hayatindan memnun olan yok.
Kiminle konussam ayni sey...
Herseyi, herkesi birakip gitme istegi.

Öyle "yanina almak istedigi üç sey" falan yok.
Bir kendisi
Bu yeter zaten.
Herseyi, herkesi götürdün demektir..
Keske kendini birakip gidebilse insan.
Ama olmuyor.

Hani kendimizden raziyiz diyelim, öteki de olmuyor.
Yani herseyi yüzüstü birakmak göze alinmiyor.

Böyle gidiyoruz iste.
Bir yanimiz "kalk gidelim",
öbür yanimiz "otur" diyor.

"Otur" diyen kazaniyor.
O yan kalabalik zira...
is, Güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma dugusu...
En kötüsü aliskanlik
Aliskanligin verdigi rahatlik,
Monotonlugun dogurdugu bikkinligi yeniyor.
Kaliyoruz...
Kus olup uçmak isterken, agaç olup kök saliyoruz.

Evlenmeler...
Bir çocuk daha dogurmalar...
Borçlara girmeler...
isi büyütmeler...
Bir köpek bile bizi uçmaktan alikoyabiliyor.

Misal ben...
Kapidaki Rex'i birakip gidemiyorum.
Degil busehirden gitmek,
iki sokak öteye tasinamiyorum.
Alip götürsem gelmez ki...
Bütün sokagim köpegim oldugunun farkinda
Herkes onu o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?

"Sirtinda yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardir;
Evet, sirtimizda yumurta küfesi var hepimizin
Kendi imalatimiz küfeler.

Ama egreti de yasanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira.
Ölüme inat tutunmak lazim.

Barik ufak kaçislar yapabilsek.
Var tabi yapanlar, ama az
Sadece kaymak tabakasi
Hepmiz kaçabilsek...
Bütçe, zama, keyif... Denk olsa.
Gün içinde mesela...
Küçücük gitmeler yapabilsek.

Ne mümkün
Sabah 9, aksam 18
Sonra baska mecburiyetler
Sikisip kaldik.
Sirf yeme, içme, barinmanin bedeli
Bu kadar agir olmamali.

Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karsiligi, bir ömür yani.
Ne saçma...
Bahar midir bizi bu hale getiren?
Galiba.

Ben her bahar asik olmam ama
Her bahar gitmek isterim.
Gittigim olmadi hiç.
Ama olsun... istemek de güzel.

Durdurabilene aşk olsun.

bir gidisi asla tek basina yapmaz insan.
biri iter, biri gider...

Nazım ın söylemiyle;

"Gitmek sadece bir eylemdir, unutmak ise koca bir devrim."

Kalmaktan iyidir.

herkesin bir yerlere gidesi vardir, fakat aklindakileri bir valize sigdiramaz.

gitmek kolay unutmak zor diye klişe bir lafı iliklerime kadar yaşıyorum. bir kararla tereddütsüz gidersin, ama aklın orada kalır. hoşgeldin paramparça hayatına.

"varlığımızla mutlu olamayanlar,yokluğumuzla mutlu olsunlar ki;bi'sike yarasın gidişimiz."

Bazen sadece gitmek istiyor insan; dünyanın en uzak köşesine, cehennemin dibine, sessiz kalabileceği bir yere.

Bu günlerde herkes gitmek istiyor
Küçük bir sahil kasabasina
Bir baska ülkeye, daglara, uzaklara...

Hayatindan memnun olan yok.
Kiminle konussam ayni sey...
Herseyi, herkesi birakip gitme istegi.

Öyle "yanina almak istedigi üç sey" falan yok.
Bir kendisi
Bu yeter zaten.
Herseyi, herkesi götürdün demektir..
Keske kendini birakip gidebilse insan.
Ama olmuyor.

Hani kendimizden raziyiz diyelim, öteki de olmuyor.
Yani herseyi yüzüstü birakmak göze alinmiyor.

Böyle gidiyoruz iste.
Bir yanimiz "kalk gidelim",
öbür yanimiz "otur" diyor.

"Otur" diyen kazaniyor.
O yan kalabalik zira...
is, Güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,
Güvende olma dugusu...
En kötüsü aliskanlik
Aliskanligin verdigi rahatlik,
Monotonlugun dogurdugu bikkinligi yeniyor.
Kaliyoruz...
Kus olup uçmak isterken, agaç olup kök saliyoruz.

Evlenmeler...
Bir çocuk daha dogurmalar...
Borçlara girmeler...
isi büyütmeler...
Bir köpek bile bizi uçmaktan alikoyabiliyor.

Misal ben...
Kapidaki Rex'i birakip gidemiyorum.
Degil busehirden gitmek,
iki sokak öteye tasinamiyorum.
Alip götürsem gelmez ki...
Bütün sokagim köpegim oldugunun farkinda
Herkes onu o herkesi seviyor.
Hangi birimizle gitsin?

"Sirtinda yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardir;
Evet, sirtimizda yumurta küfesi var hepimizin
Kendi imalatimiz küfeler.

Ama egreti de yasanmaz ki bu dünyada.
Ölüm var zira.
Ölüme inat tutunmak lazim.

Barik ufak kaçislar yapabilsek.
Var tabi yapanlar, ama az
Sadece kaymak tabakasi
Hepmiz kaçabilsek...
Bütçe, zama, keyif... Denk olsa.
Gün içinde mesela...
Küçücük gitmeler yapabilsek.

Ne mümkün
Sabah 9, aksam 18
Sonra baska mecburiyetler
Sikisip kaldik.
Sirf yeme, içme, barinmanin bedeli
Bu kadar agir olmamali.

Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.
Bir ömür karsiligi, bir ömür yani.
Ne saçma...
Bahar midir bizi bu hale getiren?
Galiba.

Ben her bahar asik olmam ama
Her bahar gitmek isterim.
Gittigim olmadi hiç.
Ama olsun... istemek de güzel.

Can Yücel.

gitmek, farklı bir yerlerde kalma çabası, buna cesaret gösterebilme yetkinliğidir.
vücudunun ihtiyaç duyduğu şey ile muhtaç olduğu kavramları görmezden gelerek, dibindeki taşlar hayal meyal görülebilen bulanık mavilikleri sevebilmektir.
saçlarının uçlarında kırıklarla birlikte yaşayabilmektir bir kadın için ya da bir erkek için garantilerini terk edebilmektir.
gitmek, tekrara düşmeden monotonluğu hissetmeyi öğrenebilmektir.
bir sahil kasabasında yaşlanmayı dilemek, kendi domateslerini yetiştirirken toprak kokusunu kendine yakın görebilmektir.
gitmek, paranın bir araç olduğunu fark edip şahsına duyulan saygının ölçü birimini değiştirmektir.
şairin de dediği gibi bazen;
"bana doğru değilse yolun, hep gidiyorsun."

bir şeyin sonu değil başı şeklinde bir değerlendirmeye tabii tutulursa, en değerli eylem.

Kalmaktan kolay olan.

"git haydi herkes gibi, dönmem asla de"

dinlenir şimdi bu defalarca..

https://www.youtube.com/watch?v=obI8WvaF5S8

kendimi bırakma ihtimalim olsa şu an yapacağım şey.

En nefret ettiğin yer bile olsa insanın içini sızlatabiliyormuş...bu gidiş nedense hepsinden daha zor geliyor. Bir yanım kaçarcasına gitmek istersen bir yanım burda kalıcak.

vakti geldiğinde yapılması gerekendir.
geride bıraktığın kendin bile olsa yol çağırdığında çıkman gerekendir.

cesaret ister. gideceğin yer neresi olursa olsun, sevdiklerinle arana mesafe girdimi varıcağın yerin bir önemi kalmaz.